pinkudagur

Ápostlasøgan 4:17 Ápostlasøgan

Men fyri at tað skal ikki breiða seg meiri út millum fólkið, so latið okkum strangliga hótta teir, ikki aftur at tala til nakað menniskja í hesum navni!“

2

Ápostlasøgan 4:18 Ápostlasøgan

So róptu teir teir inn og forbuðu teimum heilt at tala ella læra í navni Jesusar.

2

Ápostlasøgan 4:19 Ápostlasøgan

Men Pætur og Jóhannes svaraðu teimum: „Dømið sjálvir, um tað er rætt fyri Gudi at lýða tykkum meir enn Gud!

2

Ápostlasøgan 4:20 Ápostlasøgan

Vit kunnu jú ikki lata vera at tala um tað, sum vit hava sæð og hoyrt!“

2

Ápostlasøgan 4:21 Ápostlasøgan

Teir hóttu teir tá enn meir og lótu teir so fara. Tí fyri fólksins skuld sóu teir sær ongar vegir til at straffa teir, við tað at øll lovaðu Gudi fyri tað, sum hent hevði.

2

Ápostlasøgan 4:22 Ápostlasøgan

Tí maðurin, sum við hesum tekni var grøddur, var yvir 40 ár.

2

Ápostlasøgan 4:23 Ápostlasøgan

Táið teir nú vóru leysgivnir, komu teir til síni egnu og søgdu teimum frá øllum, ið høvuðsprestarnir og hinir elstu høvdu sagt við teir.

2

Ápostlasøgan 4:24 Ápostlasøgan

Táið tey hoyrdu tað, lyftu tey av einum hjarta upp rødd sína til Gud og søgdu: „Harri, Tú, sum hevur gjørt himmalin, jørðina og havið og alt, sum teimum er í!

2

Ápostlasøgan 4:25 Ápostlasøgan

Tú hevur við munni Dávids, tænara Tíns, sagt: „Hví froystu heidningarnir, og hví høvdu fólkini fáfongt í huga?

2

Ápostlasøgan 4:26 Ápostlasøgan

Kongar jarðarinnar reistust, og høvdingarnir tóku seg saman móti Harranum og móti hinum salvaða Hansara.“

2

Ápostlasøgan 4:27 Ápostlasøgan

Ja, av sonnum, í hesum býi hava teir tikið seg saman móti heilaga tænara Tínum, Jesusi, sum Tú salvaði – bæði Heródes og Pontius Pilatus, saman við heidningunum og fólkum Ísraels

2

Ápostlasøgan 4:28 Ápostlasøgan

– til at gera tað, sum hond Tín og ráð Títt frammanundan høvdu gjørt av, skuldi henda.

2

Ápostlasøgan 4:29 Ápostlasøgan

Og nú, Harri! Hav eyga við hóttum teirra, og gev tænarum Tínum at tala orð Títt við øllum dirvi,

2

Ápostlasøgan 4:30 Ápostlasøgan

við tað at Tú rættir út hond Tína til grøðing og letur tekin og undur henda við navni Jesusar, heilaga tænara Tíns!“

2

Ápostlasøgan 4:31 Ápostlasøgan

Táið tey høvdu biðið, skalv staðið, har tey vóru savnað, og tey vórðu øll fylt av Heilaga Andanum; og teir talaðu orð Guds við dirvi.

2

Ápostlasøgan 4:32 Ápostlasøgan

Allur flokkur teirra, ið komin vóru til trúgv, hevði eitt hjarta og eina sál; ikki ein segði um nakað av tí, sum hann átti, at tað var hansara egna; nei, tey høvdu alt í felagsskapi.

2

Ápostlasøgan 4:33 Ápostlasøgan

Við stórari kraft bóru ápostlarnir fram vitnisburðin um uppreisn Harrans Jesusar; og stór náði var yvir teimum øllum.

2

Ápostlasøgan 4:34 Ápostlasøgan

Tí ikki var eitt teirra, sum leið neyð; øll, ið áttu jørð og hús, seldu tað og komu við virði tess, sum tey høvdu selt,

2

Ápostlasøgan 4:35 Ápostlasøgan

og løgdu tað fyri føtur ápostlanna. Tað varð so býtt út til ein og hvønn, eftir sum honum tørvaði.

2

Ápostlasøgan 4:36 Ápostlasøgan

Jósef, sum av ápostlunum varð kallaður við tilnavninum Barnabas – tað er útlagt: Troystarsonur – Levitur, ættaður úr Kýpern –

2

Ápostlasøgan 4:37 Ápostlasøgan

seldi nakað av jørð, ið hann átti, og kom við peninginum og legði hann fyri føtur ápostlanna.

2

Ápostlasøgan 5:1 Ápostlasøgan

Ein maður, ið æt Ánanias, og Saffira, kona hansara, seldu ein eigindóm.

2

Ápostlasøgan 5:2 Ápostlasøgan

Men hann tók, so kona hansara visti av, nakað burtur av tí, sum hann hevði fingið fyri hann; bert einum parti av tí kom hann við og legði tað fyri føtur ápostlanna.

2

Ápostlasøgan 5:3 Ápostlasøgan

Tá segði Pætur: „Ánanias! Hví hevur Satan fylt hjarta títt, so tú skuldi lúgva fyri Heilaga Andanum og taka nakað burtur av tí, sum tú fekst fyri jørðina?

2

Ápostlasøgan 5:4 Ápostlasøgan

Var hon ikki tín, so leingi sum tú átti hana, og ráddi tú ikki yvir tí, sum hon varð seld fyri! Hví hevur tú sett tær hetta fyri í hjarta tínum? Tú hevur ikki logið fyri menniskjum, men fyri Gudi!“

2

Ápostlasøgan 5:5 Ápostlasøgan

Táið Ánanias hoyrdi hesi orð, fall hann niður og gav upp andan. Og stórur ótti kom á øll, ið hoyrdu hetta.

2

Ápostlasøgan 5:6 Ápostlasøgan

Hinir ungu menninir reistust nú, gjørdu hann til og bóru hann út og jarðaðu hann.

2

Ápostlasøgan 5:7 Ápostlasøgan

Okkurt um tríggjar tímar seinni kom kona hansara inn – hon visti einki um tað, ið hent hevði.

2

Ápostlasøgan 5:8 Ápostlasøgan

Pætur segði tá við hana: „Sig mær, var tað fyri hetta virði, tit seldu jørðina?“ Hon svaraði: „Ja, fyri hetta virði!“

2

Ápostlasøgan 5:9 Ápostlasøgan

Tá segði Pætur við hana: „Hvussu ber tað til, at tit eru vorðin samsint um at freista Anda Harrans? – Føtur teirra, ið hava jarðað mann tín, eru fyri durunum, og teir skulu bera teg út!“

2

Ápostlasøgan 5:10 Ápostlasøgan

Við tað sama fall hon niður fyri føtur hansara og gav upp andan; og táið hinir ungu menninir komu inn, funnu teir hana deyða. Teir bóru hana tá út og jarðaðu hana hjá manni hennara.

2

Ápostlasøgan 5:11 Ápostlasøgan

Stórur ótti kom á alla samkomuna og á øll, ið hoyrdu hetta.

2

Ápostlasøgan 5:12 Ápostlasøgan

Við hondum ápostlanna vórðu mong tekin og undur gjørd millum fólkið. Tey hildu seg av einum hjarta saman í súlugong Sálomons.

2

Ápostlasøgan 5:13 Ápostlasøgan

Av hinum tordi eingin at halda seg aftrat teimum; men fólkið prísaði teimum stórliga.

2

Ápostlasøgan 5:14 Ápostlasøgan

Fleiri og fleiri, sum trúðu, løgdust til Harran, bæði menn og kvinnur í hópatali.

2

Ápostlasøgan 5:15 Ápostlasøgan

Ja, tey bóru hini sjúku út á gøturnar og løgdu tey á seingir og beinkir, fyri at um ikki annað, so tó skuggi Pæturs kundi bera á summi av teimum, táið hann kom.

2

Ápostlasøgan 5:16 Ápostlasøgan

Eisini úr bygdunum har rundanum streymaði fólkið í hópatali til Jerusalem og hevði við sær sjúk og slík, sum plágað vóru av óreinum andum. Og tey vórðu øll grødd.

2

Ápostlasøgan 5:17 Ápostlasøgan

Tá reistust høvuðspresturin og allir teir, ið hildu við honum – Saddukearaflokkurin – og teir vórðu fullir av vreiði,

2

Ápostlasøgan 5:18 Ápostlasøgan

løgdu hond á ápostlarnar og settu teir í hitt almenna fangahúsið.

2

Ápostlasøgan 5:19 Ápostlasøgan

Men eingil Harrans læt um náttina upp dyr fangahúsins, leiddi teir út og segði:

2

Ápostlasøgan 5:20 Ápostlasøgan

„Farið avstað, stígið fram, og talið í templinum øll hesi orð lívsins fyri fólkinum!“

2

Ápostlasøgan 5:21 Ápostlasøgan

Táið teir hoyrdu hetta, fóru teir í lýsingini inn í templið og lærdu. Táið so høvuðspresturin og teir, ið við honum hildu, komu, kallaðu teir saman ráðið og allar hinar elstu av Ísraelsmonnum. So sendu teir boð í fangahúsið, at teir skuldu verða leiddir fram.

2

Ápostlasøgan 5:22 Ápostlasøgan

Men táið tænararnir komu hagar, funnu teir teir ikki í fangahúsinum; teir komu tá aftur, bóru boð um hetta og søgdu:

2

Ápostlasøgan 5:23 Ápostlasøgan

„Fangahúsið funnu vit tryggiliga læst, og vaktarmenninir stóðu fyri durunum; men táið vit lótu upp, funnu vit ongan inni har.“

2

Ápostlasøgan 5:24 Ápostlasøgan

Táið høvuðsmaður tempulsins og høvuðsprestarnir hoyrdu hesi orð, vistu teir ikki, hvat teir skuldu hugsa um teir, og hvussu hetta fór at verða.

2

Ápostlasøgan 5:25 Ápostlasøgan

Tá kom ein og bar teimum hesi boð: „Menninir, ið tit settu í fangahús, standa í templinum og læra fólkið.“

2

Ápostlasøgan 5:26 Ápostlasøgan

Tá fór høvuðsmaðurin avstað við tænarunum eftir teimum; tó nýttu teir ikki vald, tí teir høvdu ótta fyri fólkinum, at teir skuldu verða steinaðir.

2

Ápostlasøgan 5:27 Ápostlasøgan

Táið teir so vóru komnir við teimum, leiddu teir teir fram fyri ráðið. Høvuðspresturin tók teir nú til avhoyringar og segði:

2

Ápostlasøgan 5:28 Ápostlasøgan

„Vit góvu tykkum av álvara tað boð, at tit máttu ikki læra í hesum navni; og nú hava tit fylt Jerusalem við læru tykkara og ætla at føra blóðið av hesum manni yvir okkum!“

2

Ápostlasøgan 5:29 Ápostlasøgan

Men Pætur og hinir ápostlarnir svaraðu: „Ein eigur at lýða Gud meir enn menniskju!

2

Versir