pinkudagur

Ápostlasøgan 1:19 Ápostlasøgan

Hetta varð øllum kunnigt, sum í Jerusalem búgva, og jørðin fekk eisini á teirra egna máli navnið Hakeldama, tað er Blóðjørð.

2

Ápostlasøgan 1:20 Ápostlasøgan

Skrivað stendur jú í Sálmabókini: „Bústaður hansara leggist í oyði, og eingin veri, sum býr í honum!“ og: „Annar taki embæti hansara!“

2

Ápostlasøgan 1:21 Ápostlasøgan

Tí eigur ein av monnunum, ið fylgdust við okkum, alla tíðina ið Harrin Jesus gekk inn og gekk út hjá okkum,

2

Ápostlasøgan 1:22 Ápostlasøgan

líka frá dópi Sínum við Jóhannesi, og til tann dag Hann varð tikin upp frá okkum – ein teirra eigur saman við okkum at verða vitni um uppreisn Hansara.“

2

Ápostlasøgan 1:23 Ápostlasøgan

Teir settu tá fram tveir, Jósef, sum kallaðist Barsabbas og hevði tilnavnið Justus, og Mattias.

2

Ápostlasøgan 1:24 Ápostlasøgan

Og teir bóðu soleiðis: „Tú, Harri, sum kennir hjørtu alra! – Vís okkum, hvønn av hesum báðum Tú hevur valt

2

Ápostlasøgan 1:25 Ápostlasøgan

at taka sætið í hesi tænastu og hesum ápostladómi, sum Judas fór úr fyri at fara til sítt egna stað!“

2

Ápostlasøgan 1:26 Ápostlasøgan

So kastaðu teir lut teirra millum, og luturin fall á Mattias; hann varð tá roknaður saman við hinum ellivu ápostlunum.

2

Ápostlasøgan 3:1 Ápostlasøgan

Pætur og Jóhannes fóru saman niðan í templið um bønatíman – sum var hin níggjundi.

2

Ápostlasøgan 3:2 Ápostlasøgan

Maður, sum var lamin úr móðurlívi, varð nú borin hagar; hann settu teir hvønn dag við tær dyr tempulsins, sum kallaðust Føgrudyr, so hann fekk biðið tey um olmussu, sum inn í templið fóru.

2

Ápostlasøgan 3:3 Ápostlasøgan

Táið hann sá Pætur og Jóhannes, í tí teir skuldu fara inn í templið, bað hann teir um olmussu.

2

Ápostlasøgan 3:4 Ápostlasøgan

Tá festi Pætur eyguni á hann, Jóhannes við; og Pætur segði: „Hygg á okkum!“

2

Ápostlasøgan 3:5 Ápostlasøgan

Hann aktaði tá eftir teimum, við tað at hann væntaði sær okkurt frá teimum.

2

Ápostlasøgan 3:6 Ápostlasøgan

Men Pætur segði: „Silvur og gull eigi eg ikki, men tað, sum eg havi, gevi eg tær: Í navni Jesu Krists, Nazarearans – reis teg og gakk!“

2

Ápostlasøgan 3:7 Ápostlasøgan

Og hann tók í høgru hond hansara og reisti hann upp.

2

Ápostlasøgan 3:8 Ápostlasøgan

Við tað sama kom styrki í føtur og øklar hansara, og hann sprakk upp og stóð og gekk; hann fór so inn í templið við teimum, og har gekk hann um og leyp og lovaði Gudi.

2

Ápostlasøgan 3:9 Ápostlasøgan

Alt fólkið sá hann ganga um og lova Gudi.

2

Ápostlasøgan 3:10 Ápostlasøgan

Og tey kendu hann, at hann var tann, ið hevði sitið við Føgrudyr tempulsins at fáa olmussu; og tey vóru ovfarin og full av ræðslu av tí, sum hent hann hevði.

2

Ápostlasøgan 3:11 Ápostlasøgan

Meðan hann nú helt seg aftrat Pæturi og Jóhannesi, streymaði alt fólkið ovfarið saman um teir í tí súlugongini, sum kallast Sálomons.

2

Ápostlasøgan 3:12 Ápostlasøgan

Táið Pætur sá hetta, segði hann við fólkið: „Tit menn av Ísrael! Hví undrast tit á hetta? Hví stara tit á okkum, eins og vit av okkara egna mátti ella gudsótta høvdu gjørt, at hann fær gingið?

2

Ápostlasøgan 3:13 Ápostlasøgan

Gud Ábrahams, Ísaks og Jákups, Gud fedra okkara, hevur givið tænara Sínum, Jesusi, dýrd, Honum, sum tit góvu upp og avnoktaðu fyri Pilatusi, táið hann dømdi, at Hann skuldi verða givin leysur.

2

Ápostlasøgan 3:14 Ápostlasøgan

Men tit avnoktaðu hin Heilaga og Rættvísa og bóðu um, at manndrápari skuldi verða tykkum givin.

2

Ápostlasøgan 3:15 Ápostlasøgan

Høvdinga lívsins drópu tit, Hann, sum Gud reisti upp frá hinum deyðu – sum vit eru vitni um.

2

Ápostlasøgan 3:16 Ápostlasøgan

Í trúnni á navn Hansara hevur navn Hansara styrkt henda, sum tit síggja og kenna, og trúgvin, ið virkað er við Honum, hevur fyri eygum tykkara alra gjørt, at hann nú fær nýtt allar limir sínar.

2

Ápostlasøgan 3:17 Ápostlasøgan

Og nú, brøður! Eg veit, at tit gjørdu hetta, tí tit vistu ikki betur – bæði tit og ráðharrar tykkara.

2

Ápostlasøgan 3:18 Ápostlasøgan

Men Gud læt á henda hátt tað ganga út, sum Hann frammanundan við munni alra profetanna hevði boðað – at Kristus Hansara skuldi líða.

2

Ápostlasøgan 3:19 Ápostlasøgan

Fáið tí annað sinni og vendið við, so syndir tykkara kunnu verða útstrikaðar, og lívganartíðir kunnu koma frá ásjón Harrans,

2

Ápostlasøgan 3:20 Ápostlasøgan

og Hann kann senda hin tykkum ætlaða Kristus, Jesus,

2

Ápostlasøgan 3:21 Ápostlasøgan

sum Himmalin skal hýsa, inntil tær tíðir táið alt verður endurreist, sum Gud hevur talað um við munni heilagra profeta Sína frá upphavi.

2

Ápostlasøgan 3:22 Ápostlasøgan

Móses hevur jú sagt: „Profet eins og meg skal Harrin Gud tykkara reisa tykkum upp av brøðrum tykkara; Hann skulu tit hoyra í øllum, sum Hann talar til tykkara.

2

Ápostlasøgan 3:23 Ápostlasøgan

Og so skal verða, at hvør sál, sum hoyrir ikki tann profet, skal verða oydd úr fólkinum.“

2

Ápostlasøgan 3:24 Ápostlasøgan

Somuleiðis allir profetarnir frá Sámuel og úteftir, so mangir sum hava talað, hava eisini sagt, at hesir dagar skuldu koma.

2

Ápostlasøgan 3:25 Ápostlasøgan

Tit eru synir profetanna og synir sáttmálans, ið Gud gjørdi við fedrar okkara, táið Hann segði við Ábraham: „Í avkomi tínum skulu allar ættir á jørðini verða signaðar.“

2

Ápostlasøgan 3:26 Ápostlasøgan

Til tykkara fyrst sendi Gud tænara Sín, táið Hann reisti Hann upp, at signa tykkum, táið ein og hvør tykkara vendir við frá illverkum sínum.“

2

Ápostlasøgan 4:1 Ápostlasøgan

Meðan teir nú talaðu til fólkið, komu prestarnir og høvuðsmaðurin fyri templinum og Saddukeararnir á teir.

2

Ápostlasøgan 4:2 Ápostlasøgan

Teir vóru illir um, at teir lærdu fólkið og í Jesusi kunngjørdu uppreisnina frá hinum deyðu.

2

Ápostlasøgan 4:3 Ápostlasøgan

Tí løgdu teir nú hond á teir og settu teir fastar inntil dagin eftir; tí tað var longu kvøld.

2

Ápostlasøgan 4:4 Ápostlasøgan

Men mong av teimum, ið høvdu hoyrt orðið, komu til trúnna, og talið á monnunum varð nú um 5000.

2

Ápostlasøgan 4:5 Ápostlasøgan

Dagin eftir savnaðust so ráðharrar og hinir elstu og hinir skriftlærdu teirra í Jerusalem,

2

Ápostlasøgan 4:6 Ápostlasøgan

eisini Annas høvuðsprestur og Kaifas, Jóhannes, Aleksander og allir, ið vóru av høvuðsprestaætt.

2

Ápostlasøgan 4:7 Ápostlasøgan

Teir lótu leiða teir fram fyri seg og spurdu teir: „Við hvørji kraft ella við hvørjum navni hava tit gjørt hetta?“

2

Ápostlasøgan 4:8 Ápostlasøgan

Tá segði Pætur við teir, fyltur av Heilaga Andanum: „Tit ráðharrar og elstu fólksins!

2

Ápostlasøgan 4:9 Ápostlasøgan

Við tað at vit í dag verða tiknir til avhoyringar fyri vælgerð móti sjúkum manni – um, hvørjum hann er grøddur við,

2

Ápostlasøgan 4:10 Ápostlasøgan

so skulu tit allir og alt fólk Ísraels vita, at við navni Jesu Krists, Nazarearans, sum tit krossfestu, men sum Gud vakti upp frá hinum deyðu – við Honum er tað, hesin stendur frískur fyri eygum tykkara.

2

Ápostlasøgan 4:11 Ápostlasøgan

Hann er steinurin, ið vrakaður varð av tykkum, sum bygdu, men sum er vorðin hornsteinur.

2

Ápostlasøgan 4:12 Ápostlasøgan

Og frelsa er ikki í nøkrum øðrum; heldur ikki er nakað annað navn undir himli, givið millum menniskju, sum vit skulu verða frelst við.“

2

Ápostlasøgan 4:13 Ápostlasøgan

Táið teir sóu, hvussu hugreystir Pætur og Jóhannes vóru, og dugdu at síggja, at teir vóru ólærdir og leikir menn, undraðust teir. Teir kendu teir aftur, at teir høvdu verið við Jesusi.

2

Ápostlasøgan 4:14 Ápostlasøgan

Og við tað at teir sóu mannin, ið grøddur var, standa hjá teimum, fingu teir ikki sagt ímóti.

2

Ápostlasøgan 4:15 Ápostlasøgan

Teir bóðu teir tá fara út frá ráðnum. So ráðførdu teir seg hvør við annan og søgdu:

2

Ápostlasøgan 4:16 Ápostlasøgan

„Hvat skulu vit gera við hesar menn? Tí at skilligt tekin er gjørt við teimum, er jú øllum opinbert, sum í Jerusalem búgva, og tað kunnu vit ikki nokta.

2

Versir