pinkudagur

Ápostlasøgan 7:23 Ápostlasøgan

Men táið hann var 40 ár, fekk hann í huga at vitja brøður sínar, Ísraelsmenn.

2

Ápostlasøgan 7:24 Ápostlasøgan

Táið hann tá sá ein líða órætt, vardi hann hann og hevndi hann, ið illa varð viðfarin, – hann drap Egyptan.

2

Ápostlasøgan 7:25 Ápostlasøgan

Hann hugsaði tá, at brøður hansara fóru at skilja, at Gud gav teimum frelsu við hond hansara; men teir skiltu tað ikki.

2

Ápostlasøgan 7:26 Ápostlasøgan

Dagin eftir kom hann til teirra, meðan teir klandraðust, áminti teir um at binda frið og segði: „Tit menn, tit eru jú brøður! Hví gera tit hvør øðrum órætt?“

2

Ápostlasøgan 7:27 Ápostlasøgan

Men hann, ið gjørdi næsta sínum órætt, koyrdi hann frá sær og segði: „Hvør hevur sett teg til høvdinga og dómara yvir okkum!

2

Ápostlasøgan 7:28 Ápostlasøgan

Tú ætlar kanska at drepa meg, sum tú drapst Egyptan í gjár!“

2

Ápostlasøgan 7:29 Ápostlasøgan

Av hesi talu flýddi Móses og varð útlendingur í Midjanslandi; har fekk hann tveir synir.

2

Ápostlasøgan 7:30 Ápostlasøgan

Táið so 40 ár vóru gingin, vísti eingil seg fyri honum í oyðimørkini við Sinaifjall í brennandi tornarunni.

2

Ápostlasøgan 7:31 Ápostlasøgan

Táið Móses sá hetta, undraðist hann á sjónina; og táið hann fór hagar at hyggja, hvat tað var, ljóðaði rødd Harrans til hansara:

2

Ápostlasøgan 7:32 Ápostlasøgan

„Eg eri Gud fedra tína, Gud Ábrahams, Ísaks og Jákups.“ Tá skalv Móses av ræðslu og tordi ikki at hyggja at tí.

2

Ápostlasøgan 7:33 Ápostlasøgan

Men Harrin segði við hann: „Loys skógvarnar av fótum tínum, tí staðið, ið tú stendur á, er heilag jørð!

2

Ápostlasøgan 7:34 Ápostlasøgan

Eg havi gjølla sæð, hvussu illa fólk Mítt verður viðfarið í Egyptalandi; Eg havi hoyrt suff teirra, og Eg eri komin niður at frelsa tey. Kom, lat Meg senda teg til Egyptalands!“

2

Ápostlasøgan 7:35 Ápostlasøgan

– Henda Móses, sum tey avnoktaðu, við tað at tey søgdu: „Hvør hevur sett teg til høvdinga og dómara!“ – hann sendi Gud bæði til høvdinga og frelsara, við hond eingilsins, ið vísti seg fyri honum í tornarunninum.

2

Ápostlasøgan 7:36 Ápostlasøgan

Hann var tann, ið leiddi tey út, og sum gjørdi undur og tekin í Egyptalandi, í Reyðahavi og í oyðimørkini 40 ár.

2

Ápostlasøgan 7:37 Ápostlasøgan

Hann er tann Móses, ið segði við Ísraelsmenn: „Profet líkan mær skal Gud reisa tykkum upp av brøðrum tykkara.“

2

Ápostlasøgan 7:38 Ápostlasøgan

Hann er tann, sum í samkomuni í oyðimørkini var við einglinum, ið talaði við hann á Sinaifjalli, og við fedrum okkara; og hann fekk livandi orð at geva okkum.

2

Ápostlasøgan 7:39 Ápostlasøgan

Hann vildu fedrar okkara ikki akta, men koyrdu hann frá sær og vendu sær í hjarta sínum til Egyptalands – teir søgdu við Áron:

2

Ápostlasøgan 7:40 Ápostlasøgan

„Ger okkum gudar, sum kunnu ganga fyri okkum! Tí hesin Móses, ið leiddi okkum út av Egyptalandi – hvat av honum er vorðið, vita vit ikki.“

2

Ápostlasøgan 7:41 Ápostlasøgan

Teir gjørdu kálv á teimum døgum og bóru fram offur til avgudin, og teir gleddust yvir handaverk síni.

2

Ápostlasøgan 7:42 Ápostlasøgan

Tá vendi Gud Sær frá teimum og gav tey yvir til at dýrka her himmalsins – sum skrivað er í bók profetanna: „Mundu tit, hús Ísraels, bera Mær fram sláturoffur og onnur offur 40 ár í oyðimørkini!

2

Ápostlasøgan 7:43 Ápostlasøgan

Nei, tit bóru við tykkum tjald Moloks og stjørnu Remfans guds – myndirnar, ið tit gjørdu tykkum at tilbiðja. Tí skal Eg flyta tykkum burtur, longur enn til Bábylon.“

2

Ápostlasøgan 7:44 Ápostlasøgan

Fedrar okkara høvdu í oyðimørkini vitnisburðartjaldið, soleiðis sum Hann, ið talaði við Móses, gav honum boð um at gera tað eftir fyrimyndini, ið hann hevði sæð.

2

Ápostlasøgan 7:45 Ápostlasøgan

Hetta tóku fedrar okkara í arv og fluttu tað við Josva inn í landið, sum heidningarnir áttu, ið Gud rak burtur frá ásjón fedra okkara – líka til dagar Dávids.

2

Ápostlasøgan 7:46 Ápostlasøgan

Hann fann náði hjá Gudi og bað um, at hann skuldi finna Gudi Jákups bústað.

2

Ápostlasøgan 7:47 Ápostlasøgan

Men Sálomon bygdi Honum hús.

2

Ápostlasøgan 7:48 Ápostlasøgan

Tó, hin Hægsti býr ikki í húsum, ið gjørd eru við hondum – sum profeturin sigur:

2

Ápostlasøgan 7:49 Ápostlasøgan

„Himmalin er hásæti Mítt, og jørðin er fótaskammul Mín; hvat hús ætla tit at byggja Mær! – sigur Harrin – og hvar er staðið, ið Eg skal hvíla á!

2

Ápostlasøgan 7:50 Ápostlasøgan

Hevur ikki hond Mín gjørt alt hetta!“

2

Ápostlasøgan 7:51 Ápostlasøgan

Hørðu hálsar tykkara við óumskornum hjørtum og oyrum! Tit standa altíð Heilaga Andanum ímóti; so gjørdu fedrar tykkara, og so gera tit!

2

Ápostlasøgan 7:52 Ápostlasøgan

Hvør av profetunum varð ikki atsøktur av fedrum tykkara! Teir drópu teir, sum frammanundan boðaðu, at hin rættvísi skuldi koma, og Hann hava tit nú svikið og myrt –

2

Ápostlasøgan 7:53 Ápostlasøgan

tit, sum fingu lógina, givna við einglum, men hava ikki hildið hana!“

2

Ápostlasøgan 7:54 Ápostlasøgan

Táið teir hoyrdu hetta, stakk tað teir í hjørtuni, og teir gríslaðu tenn móti honum.

2

Ápostlasøgan 7:55 Ápostlasøgan

Men hann var fullur av Heilaga Andanum og hugdi alla tíðina upp til Himmals. Og hann sá dýrd Guds og Jesus standa við høgru hond Guds.

2

Ápostlasøgan 7:56 Ápostlasøgan

Hann segði: „Nú síggi eg Himlarnar opnar og Menniskjasonin standa við høgru hond Guds!“

2

Ápostlasøgan 7:57 Ápostlasøgan

Tá róptu teir hart, hildu fyri oyruni, lupu allir sum ein á hann,

2

Ápostlasøgan 7:58 Ápostlasøgan

koyrdu hann út úr staðnum og steinaðu hann. Vitnini løgdu klæðini frá sær við føturnar á ungum manni, ið æt Saul.

2

Ápostlasøgan 7:59 Ápostlasøgan

So steinaðu teir Stefanus; men hann bað og segði: „Harri Jesus, tak móti anda mínum!“

2

Ápostlasøgan 7:60 Ápostlasøgan

Og hann fall á knæ og rópti hart: „Harri, lat teir ikki gjalda hesa synd!“ Táið hann hetta hevði sagt, sovnaði hann.

2

Ápostlasøgan 8:1 Ápostlasøgan

Saul samtykti í, at hann varð dripin. Og sama dag brast á hørð atsókn móti samkomuni í Jerusalem; tey vórðu øll spjadd um Judea- og Samarialand, øll uttan ápostlarnir.

2

Ápostlasøgan 8:2 Ápostlasøgan

Men nakrir menn, ið óttaðust Gud, jarðaðu Stefanus og hildu mikið sorgarljóð yvir honum.

2

Ápostlasøgan 8:3 Ápostlasøgan

Saul fór illa við samkomuni; hann gekk í hvørt hús og dró avstað bæði menn og kvinnur og læt tey seta í fangahús.

2

Ápostlasøgan 8:4 Ápostlasøgan

Tey, sum spjadd vóru, gingu nú um og kunngjørdu orð evangeliums.

2

Ápostlasøgan 8:5 Ápostlasøgan

Filip kom tá til bý í Samaria og prædikaði Kristus fyri teimum.

2

Ápostlasøgan 8:6 Ápostlasøgan

Av einum hjarta gav fólkið tí gætur, sum Filip talaði; tí tey hoyrdu og sóu tekinini, ið hann gjørdi.

2

Ápostlasøgan 8:7 Ápostlasøgan

Tí óreinir andar fóru út úr mongum, ið sett vóru av teimum, og teir róptu hart; og mong lamin og vanfør vórðu grødd.

2

Ápostlasøgan 8:8 Ápostlasøgan

Og stór gleði varð har í býnum.

2

Ápostlasøgan 8:9 Ápostlasøgan

Har var nú maður, ið æt Símun; hann hevði frammanundan fingist við gand har í býnum og gjørt fólkið í Samaria ovfarið; hann segði seg sjálvan at vera nakað stórt.

2

Ápostlasøgan 8:10 Ápostlasøgan

Honum góvu tey ans, bæði smá og stór, og søgdu: „Henda er tað, tey kalla stóru kraft Guds.“

2

Ápostlasøgan 8:11 Ápostlasøgan

Tey góvu honum ans, av tí at hann í langa tíð hevði gjørt tey ovfarin við gandabrøgdum sínum.

2

Ápostlasøgan 8:12 Ápostlasøgan

Men táið tey nú trúðu Filip, sum kunngjørdi teimum evangeliið um ríki Guds og navn Jesu Krists, lótu tey seg doypa, bæði menn og kvinnur.

2

Versir