leið / stígur

Orðtøkini 15:25 Orðtøkini

Hús hinna hugmóðigu rívur HARRIN niður, men markaskjal einkjunnar staðfestir Hann.

2

Orðtøkini 15:26 Orðtøkini

Ráð hins ónda eru HARRANUM andstygd, men mild orð eru Honum rein.

2

Orðtøkini 15:27 Orðtøkini

Tann, sum vinningur er alt hjá, fær hús sítt í ólag, men tann, sum hatar mutur, skal liva.

2

Orðtøkini 15:28 Orðtøkini

Hjarta hins rættvísa hugsar, áðrenn tað svarar, men muður gudleysra letur streyma út ilt.

2

Orðtøkini 15:29 Orðtøkini

HARRIN er langt burtur frá hinum gudleysu, men bøn rættvísra hoyrir Hann.

2

Orðtøkini 15:30 Orðtøkini

Mild eygu gleða hjartað; góð tíðindi geva merg í beinini.

2

Orðtøkini 15:31 Orðtøkini

Oyrað, sum lurtar eftir revsing til lívið, vil fegin vera saman við vísum.

2

Orðtøkini 15:32 Orðtøkini

Tann, ið ikki vil vita av tykt, vanvirðir lív sítt, men tann, ið lurtar eftir revsing, vinnur sær vit.

2

Orðtøkini 15:33 Orðtøkini

Ótti HARRANS er tykt til vísdóm, og undan heiður gongur eyðmjúkleiki.

2

Orðtøkini 16:1 Orðtøkini

Ráð hjartans hoyra menniskjanum til, men svarið, ið tungan gevur, kemur frá HARRANUM.

2

Orðtøkini 16:2 Orðtøkini

Allar leiðir mansins eru reinar í hansara egnu eygum, men HARRIN vigar andarnar.

2

Orðtøkini 16:3 Orðtøkini

Gev HARRANUM verk tíni í hond, so skulu ráð tíni fáa framgongd!

2

Orðtøkini 16:4 Orðtøkini

Alt skapti HARRIN, hvørt til sítt, hin gudleysa við – til vanlukkudagin!

2

Orðtøkini 16:5 Orðtøkini

Ein og hvør hugmóðigur er HARRANUM andstygd; vissuliga, slíkur verður ikki órevsaður.

2

Orðtøkini 16:6 Orðtøkini

Við kærleika og trúfesti verður misgerð javnað, og við ótta HARRANS flýggjar ein frá illum.

2

Orðtøkini 16:7 Orðtøkini

Táið HARRANUM líkar atburð mansins, ger Hann, at um tað so eru fíggindar hansara, binda teir frið við hann.

2

Orðtøkini 16:8 Orðtøkini

Betri er lítið við rættvísi enn stórur vinningur við órætti.

2

Orðtøkini 16:9 Orðtøkini

Hjarta menniskjans upphugsar veg tess, men HARRIN stýrir fetum tess.

2

Orðtøkini 16:10 Orðtøkini

Gudsdómur er á vørrum kongsins; ei ger muður hansara mistak, táið hann dømir.

2

Orðtøkini 16:11 Orðtøkini

Rættur bismari og rættar vektskálir hoyra HARRANUM til; øll loddini í posanum eru verk Hansara.

2

Orðtøkini 16:12 Orðtøkini

Gudleysur atburður er kongum andstygd; tí við rættvísi verður hásætið grundfest.

2

Orðtøkini 16:13 Orðtøkini

Rættvísar varrar líkar kongum; teir elska tann, ið talar av sonnum hjarta.

2

Orðtøkini 16:14 Orðtøkini

Vreiði kongsins er boð deyðans, men vísur maður dugir at stilla hana.

2

Orðtøkini 16:15 Orðtøkini

Í ljósi ásjónar kongsins er lív, og náði hansara er sum regnskýggj um várið.

2

Orðtøkini 16:16 Orðtøkini

At vinna vísdóm – hvussu mangan betri er ikki tað enn gull! Og at vinna vit er meiri vert enn silvur.

2

Orðtøkini 16:17 Orðtøkini

Vegur hinna sannhjartaðu er at halda seg frá illum; tann, ið aktar eftir leið síni, varðar lív sítt.

2

Orðtøkini 16:18 Orðtøkini

Framman undan undirgangi gongur hugmóð, og framman undan falli stoltleiki.

2

Orðtøkini 16:19 Orðtøkini

Betri er at vera eyðmjúkur saman við neyðstøddum enn at skifta fong við stoltum.

2

Orðtøkini 16:20 Orðtøkini

Væl gongst honum, ið gevur orðinum gætur; sælur tann, ið lítur á HARRAN!

2

Orðtøkini 16:21 Orðtøkini

Tann, sum er vísur í hjartanum, verður kallaður vitigur, og søtleiki varranna eykar lærdóm.

2

Orðtøkini 16:22 Orðtøkini

Klókskapur er teimum kelda lívsins, sum eiga hann, men straff dáranna er teirra egni dárskapur.

2

Orðtøkini 16:23 Orðtøkini

Hjarta hins vísa ger munn hansara vitigan og leggur meiri og meiri lærdóm á varrar hansara.

2

Orðtøkini 16:24 Orðtøkini

Mild orð eru sum rennandi hunangur, sálini søt og likaminum heilsubót.

2

Orðtøkini 16:25 Orðtøkini

Mong leið tykist manninum røtt – og so er endi hennara kortini leiðir deyðans!

2

Orðtøkini 16:26 Orðtøkini

Svongd arbeiðsmansins arbeiðir fyri hann, tí muður hansara koyrir undir hann.

2

Orðtøkini 16:27 Orðtøkini

Níðingurin grevur vanlukkugravir; tað er, sum eldur hevði brent á vørrum hansara.

2

Orðtøkini 16:28 Orðtøkini

Falskur maður elvir stríð, og oyratutl skilir vin frá vini.

2

Orðtøkini 16:29 Orðtøkini

Yvirgangskroppurin lokkar næsta sín og leiðir hann inn á veg, sum ikki er góður.

2

Orðtøkini 16:30 Orðtøkini

Tann, ið letur eyguni saman fyri at upphugsa svik, og tann, ið læsir saman varrarnar, hevur longu fullført hitt illa.

2

Orðtøkini 16:31 Orðtøkini

Grá hár eru vøkur krúna; hon er at finna á rættvísivegi.

2

Orðtøkini 16:32 Orðtøkini

Hin tolni er betri enn veldigur kappi; størri er at stýra sinni sínum enn at taka ein stað.

2

Orðtøkini 16:33 Orðtøkini

Í barminum verður luturin ristur, men hann fellur altíð, sum HARRIN vil.

2

Orðtøkini 17:1 Orðtøkini

Betri er turrur breyðbiti við friði, enn húsið fult av hátíðarkosti við kjaki.

2

Orðtøkini 17:2 Orðtøkini

Klókur tænari verður harri yvir syni, sum er dári, og saman við brøðrunum fær hann part í arvinum.

2

Orðtøkini 17:3 Orðtøkini

Stoypipotturin roynir silvurið, og stoypiovnurin gullið, men tann, sum roynir hjørtuni, er HARRIN.

2

Orðtøkini 17:4 Orðtøkini

Hin óndi lurtar eftir óndum vørrum, lygnarin lurtar eftir eiturtungum.

2

Orðtøkini 17:5 Orðtøkini

Tann, ið spottar hin fátæka, háðar skapara hansara; tann, ið gleðist um vanlukku, verður ikki óstraffaður.

2

Orðtøkini 17:6 Orðtøkini

Krúna hinna gomlu er barnabørn, og prýði barnanna er fedrar teirra.

2

Orðtøkini 17:7 Orðtøkini

Ikki sømir dáranum at tala stór orð, og enn minni hinum háborna at tala lygn.

2

Orðtøkini 17:8 Orðtøkini

Gáva er dýrur steinur í eygum hansara, sum fær hana; hvar hon so kemur, fær hon sítt fram.

2

Versir