leið / stígur

Orðtøkini 14:10 Orðtøkini

Hjartað kennir sjálvt beisku sorg sína, og í gleði tess blandar eingin fremmandur seg.

2

Orðtøkini 14:11 Orðtøkini

Hús gudleysra skal verða lagt í oyði, men tjald hinna sannhjartaðu skal blóma.

2

Orðtøkini 14:12 Orðtøkini

Mangur vegur tykist manni beinur – og so er endi hansara kortini leiðir deyðans!

2

Orðtøkini 14:13 Orðtøkini

Ja, mitt í látrinum pínist hjartað, og endin á gleðini er sorg.

2

Orðtøkini 14:14 Orðtøkini

Av atburði sínum skal hin fráfalni verða mettaður, og góður maður heldur seg burtur frá honum.

2

Orðtøkini 14:15 Orðtøkini

Hin fávitskuti trýr hvørjum orði, men hin klóki gevur sær far um, hvussu hann stígur.

2

Orðtøkini 14:16 Orðtøkini

Hin vísi óttast og heldur seg frá illum, men dárin loypur framav og heldur seg vera tryggan.

2

Orðtøkini 14:17 Orðtøkini

Hin bráðsinti ger dárskap, og svikafullur maður verður hataður.

2

Orðtøkini 14:18 Orðtøkini

Hini fávitskutu fáa dárskap í arv, men klók verða krýnd við kunnskapi.

2

Orðtøkini 14:19 Orðtøkini

Hini óndu verða noydd at boyggja seg fyri hinum góðu, og hini gudleysu við portur rættvísra.

2

Orðtøkini 14:20 Orðtøkini

Hin fátæki verður hataður, enntá av vini sínum, men mong eru tey, sum elska ríkmannin.

2

Orðtøkini 14:21 Orðtøkini

Tann, ið vanvirðir næsta sín, syndar, men sælur er tann, sum tykist synd í hinum ørmu.

2

Orðtøkini 14:22 Orðtøkini

Skulu ikki tey villast, sum upphugsa tað, ið ilt er! – Men miskunn og trúfesti finna tey, sum upphugsa gott.

2

Orðtøkini 14:23 Orðtøkini

Av øllum møðsomum arbeiði vinst okkurt, men tómt tos voldir einki uttan tap.

2

Orðtøkini 14:24 Orðtøkini

Ríkdómur hinna vísu er krúna teirra, men dárskapur dáranna er og verður dárskapur.

2

Orðtøkini 14:25 Orðtøkini

Sannorðað vitni bjargar lívum, men tann, ið talar lygn, er fullur av sviki.

2

Orðtøkini 14:26 Orðtøkini

Í ótta HARRANS hevur maðurin sterka vernd, og børn hansara skulu eiga skjól.

2

Orðtøkini 14:27 Orðtøkini

Ótti HARRANS er kelda lívsins, so ein sleppur undan snerrum deyðans.

2

Orðtøkini 14:28 Orðtøkini

Nógv fólk er heiður kongsins, men fólkatrot er fall høvdingans.

2

Orðtøkini 14:29 Orðtøkini

Tann, ið seinur er til vreiði, hevur nógv vit, men hin bráðsinti vísir stóran dárskap.

2

Orðtøkini 14:30 Orðtøkini

Spakført hjarta er lív likamsins, men illsinni er rot í beinunum.

2

Orðtøkini 14:31 Orðtøkini

Tann, sum kúgar hin arma, háðar skapara hansara, men tann, sum tykist synd í hinum fátæka, ærir skaparan.

2

Orðtøkini 14:32 Orðtøkini

Táið vanlukkan rámar hin gudleysa, fer hann umkoll, men hin rættvísi er treystur í deyðanum.

2

Orðtøkini 14:33 Orðtøkini

Í hjarta hins vitiga heldur vísdómurin seg stillan, men hjá dárunum vísir hann* seg fram.

2

Orðtøkini 14:34 Orðtøkini

Rættvísi lyftir tjóðina upp, men syndin er vanæra tjóðanna.

2

Orðtøkini 14:35 Orðtøkini

Klókur tænari verður væl kendur hjá konginum, men yvir ringan tænara kemur vreiði hansara.

2

Orðtøkini 15:1 Orðtøkini

Milt svar stillar bræði, men særandi orð vekur vreiði.

2

Orðtøkini 15:2 Orðtøkini

Kunnskapur drýpur av tungu hinna vísu, men muður dáranna letur streyma út dárskap.

2

Orðtøkini 15:3 Orðtøkini

Eygu HARRANS eru allastaðni; tey hyggja bæði eftir óndum og góðum.

2

Orðtøkini 15:4 Orðtøkini

Spakfør tunga er træ lívsins, men rangvørg tunga særir hjartað.

2

Orðtøkini 15:5 Orðtøkini

Dárin vanvirðir tykt faðirs síns, men tann, ið aktar eftir revsing, er klókur.

2

Orðtøkini 15:6 Orðtøkini

Í húsi hins rættvísa er nógv góðs, men inntøka hins gudleysa verður honum til undirgang.

2

Orðtøkini 15:7 Orðtøkini

Varrar hinna vísu stroya út kunnskap, men hjarta dáranna er ikki rætt.

2

Orðtøkini 15:8 Orðtøkini

Offur gudleysra er HARRANUM andstygd, men bøn hinna sannhjartaðu líkar Honum.

2

Orðtøkini 15:9 Orðtøkini

Leið hins gudleysa er HARRANUM andstygd, men tann, sum stevnir eftir rættvísi, elskar Hann.

2

Orðtøkini 15:10 Orðtøkini

Hørð straff rámar tann, ið fer av hinum beina vegi; tann, sum hatar revsing, skal doyggja.

2

Orðtøkini 15:11 Orðtøkini

Deyðaríkið og avgrundin liggja HARRANUM opin – hvussu mikið meiri tá ikki hjørtu menniskjabarnanna!

2

Orðtøkini 15:12 Orðtøkini

Spottara dámar ikki at verða revsaður; til hini vísu fer hann ikki.

2

Orðtøkini 15:13 Orðtøkini

Glatt hjarta ger andlitið ljóst, men hjartasorg brýtur mótið.

2

Orðtøkini 15:14 Orðtøkini

Hjarta hins vitiga leitar eftir kunnskapi, men í munni dáranna er einki uttan dárskapur.

2

Orðtøkini 15:15 Orðtøkini

Hin armi hevur aldri glaðan dag, men glatt hjarta hevur gestaboð samt og javnt.

2

Orðtøkini 15:16 Orðtøkini

Betri er lítið við ótta HARRANS enn stórir skattir við ófriði.

2

Orðtøkini 15:17 Orðtøkini

Betri er fat av káli við kærleika enn fitaður oksi og hatur afturvið.

2

Orðtøkini 15:18 Orðtøkini

Illsintur maður vekur split, men hin tolni stillar kjak.

2

Orðtøkini 15:19 Orðtøkini

Vegur letingans er sum tornastik, men vegur hinna sannhjartaðu er slættaður.

2

Orðtøkini 15:20 Orðtøkini

Vísur sonur gleðir faðir sín, men menniskja, sum er dári, vanvirðir móður sína.

2

Orðtøkini 15:21 Orðtøkini

Tann, ið einki vit hevur, gleðist um dárskap, men vitigur maður gongur beint fram.

2

Orðtøkini 15:22 Orðtøkini

Verða ikki ráð hildin, bresta ætlanir, men har sum nógvir ráðgevarar eru, fáa tær framgongd.

2

Orðtøkini 15:23 Orðtøkini

Maður gleðist, táið muður hansara eigur svar at geva, og hvussu gott er ikki orð, sagt í rættari tíð!

2

Orðtøkini 15:24 Orðtøkini

Hin vitigi gongur veg lívsins uppeftir fyri at komast undan deyðaríkinum niðanfyri.

2

Versir