leið / stígur

Orðtøkini 19:7 Orðtøkini

Allir skyldmenn hins fátæka hata hann, og enn meiri halda vinir hansara seg frá honum; hann fer eftir lyftum, sum ikki eru at finna.

2

Orðtøkini 19:8 Orðtøkini

Tann, ið vinnur vit, elskar lív sítt; tann, ið heldur fast við vísdóm, finnur lukku.

2

Orðtøkini 19:9 Orðtøkini

Falskt vitni skal ikki verða óstraffað, og tann, ið gongur við lygn, skal ikki komast undan.

2

Orðtøkini 19:10 Orðtøkini

Ikki sømir seg fyri dáran at hava góðar dagar, og enn minni fyri træl at ráða yvir høvdingum.

2

Orðtøkini 19:11 Orðtøkini

Klókskapur menniskjans ger hann tolnan; tað er honum æra at látast sum einki, um onkur gongur honum ov nær.

2

Orðtøkini 19:12 Orðtøkini

Vreiði kongsins er sum brøl leyvunnar, men yndi hansara er sum døgg á urtum.

2

Orðtøkini 19:13 Orðtøkini

Sonurin, ið er dári, er einki til uttan vanlukku fyri faðir sín, og kvinnukjak er sum takdropi, ið aldri heldur uppat.

2

Orðtøkini 19:14 Orðtøkini

Hús og góðs eru arvur frá foreldrum, men vitig kvinna er gáva frá HARRANUM.

2

Orðtøkini 19:15 Orðtøkini

Leti søkkir niður í fastan svøvn, og letingin kemur at hungra.

2

Orðtøkini 19:16 Orðtøkini

Tann, ið heldur boðið, heldur sær sjálvum á lívi; tann, ið ikki aktar eftir, hvussu hann ber seg at, skal lata lív.

2

Orðtøkini 19:17 Orðtøkini

Tann, ið ger miskunn móti hinum fátæka, lænir HARRANUM, og HARRIN skal løna honum tað góða, ið hann ger.

2

Orðtøkini 19:18 Orðtøkini

Tykta son tín, tí enn er vón – annars stílar tú eftir at volda deyða hansara!

2

Orðtøkini 19:19 Orðtøkini

Tann, ið illsintur er, má bøta; tí hjálpir tú honum, gert tú tað bert verri.

2

Orðtøkini 19:20 Orðtøkini

Lurta eftir ráðum og tak við tykt, so tú kanst verða vísur til endan!

2

Orðtøkini 19:21 Orðtøkini

Mangar hugsanir eru í hjarta mansins, men ráð HARRANS er tað, ið fast stendur.

2

Orðtøkini 19:22 Orðtøkini

Miskunn menniskjans er gleði hansara, og lukkuligari er fátækur maður enn lygnari.

2

Orðtøkini 19:23 Orðtøkini

Ótti HARRANS leiðir til lív; mettur hvílir ein og verður ikki heimsøktur av vanlukku.

2

Orðtøkini 19:24 Orðtøkini

Letingin rættir seg at fatinum, men tímir ikki at lyfta hondini at munninum.

2

Orðtøkini 19:25 Orðtøkini

Slá spottaran – so verður hin fávitskuti klókur! Hav at hinum vitiga, so fær hann kunnskap!

2

Orðtøkini 19:26 Orðtøkini

Tann, ið fer illa við faðir sínum og koyrir móður sína út, er ringur, skammleysur sonur.

2

Orðtøkini 19:27 Orðtøkini

Sonur mín! Halt uppat at lurta eftir áminning – so villist tú burt frá orðum kunnskapar!

2

Orðtøkini 19:28 Orðtøkini

Gudleyst vitni spottar tað, ið rætt er; muður gudleysra gloypir órætti.

2

Orðtøkini 19:29 Orðtøkini

Sløg eru spottaranum til reiðar, høgg ryggi dárans.

2

Orðtøkini 20:1 Orðtøkini

Vín er spottari, sterkur drykkur heldur gang; tann, ið sløðrar av tí, verður ikki vísur.

2

Orðtøkini 20:2 Orðtøkini

Ræðslan, ið kongur vekur, er sum leyvubrøl; at vekja vreiði hansara er at vága lívið.

2

Orðtøkini 20:3 Orðtøkini

Tað er manninum æra, at hann heldur seg frá trætu, men allir dárar elva klandur.

2

Orðtøkini 20:4 Orðtøkini

Um veturin vil letingin ikki pløga; tí leitar hann um heystið eftir grøði, men finnur onga.

2

Orðtøkini 20:5 Orðtøkini

Ráð í hjarta mansins eru djúp vøtn; men vitigur maður dregur tey upp.

2

Orðtøkini 20:6 Orðtøkini

Mong eru tey, sum rópa hart, hvør um kærleika sín; men hvør finnur trúfastan mann?

2

Orðtøkini 20:7 Orðtøkini

Hin rættvísi gongur ólastandi fram; lukkulig eru børn hansara eftir hann.

2

Orðtøkini 20:8 Orðtøkini

Kongurin, ið situr á dómstólinum, skilir út alt ilt við eygnakasti sínum.

2

Orðtøkini 20:9 Orðtøkini

Hvør kann siga: „Eg havi reinsað hjarta mítt, eg eri reinur frá synd“!

2

Orðtøkini 20:10 Orðtøkini

Tvey sløg av vekt og tvey sløg av máli – bæði eru HARRANUM andstygd.

2

Orðtøkini 20:11 Orðtøkini

Longu smádrongurin kennist á tí, sum hann ger, um atferð hansara verður rein og røtt.

2

Orðtøkini 20:12 Orðtøkini

Oyrað, ið hoyrir, og eygað, ið sær – HARRIN hevur skapt bæði.

2

Orðtøkini 20:13 Orðtøkini

Elska ikki svøvn, tí so verður tú fátækur! Lat eyguni upp, so fært tú nóg mikið av breyði at eta.

2

Orðtøkini 20:14 Orðtøkini

„Vánaligt, vánaligt!“ sigur keyparin, men táið hann fer avstað, rósar hann sær.

2

Orðtøkini 20:15 Orðtøkini

Víst finnast bæði gull og nógvar perlur, men kunnskaparvarrar eru dýrabart prýði.

2

Orðtøkini 20:16 Orðtøkini

Tak klæðini frá honum, tí hann er gingin í ábyrgd fyri ein annan, og panta hann fyri fremmand!

2

Orðtøkini 20:17 Orðtøkini

Breyð, vunnið við sviki, smakkar søtt í munninum, men aftaná fyllist muðurin av smásteinum.

2

Orðtøkini 20:18 Orðtøkini

Ætlanir fáa framgongd við ráðlegging; søk tær góð ráð, táið tú fert í bardaga!

2

Orðtøkini 20:19 Orðtøkini

Baktalarin sigur frá tí, sum undir hann er lagt, og tann, ið ikki dugir at tiga, skalt tú einki hava við at gera.

2

Orðtøkini 20:20 Orðtøkini

Tann, ið bannar faðir sínum og móður síni, í bølamyrkri skal lampa hansara sløkna.

2

Orðtøkini 20:21 Orðtøkini

Arvur, sum ein av fyrstum hevur skrætt til sín, verður til endan uttan signing.

2

Orðtøkini 20:22 Orðtøkini

Sig ikki: „Eg skal løna ilt við illum!“ – Bíða eftir HARRANUM, so hjálpir Hann tær!

2

Orðtøkini 20:23 Orðtøkini

Tvey sløg av loddum eru HARRANUM andstygd; svikavekt er ikki góð.

2

Orðtøkini 20:24 Orðtøkini

Frá HARRANUM eru stig mansins; hvussu skuldi menniskjað skilt veg sín!

2

Orðtøkini 20:25 Orðtøkini

Tað er menniskjanum vandafult í gáloysni at halga okkurt og so ikki fyrrenn aftaná at hugsa um tað, ið lovað varð.

2

Orðtøkini 20:26 Orðtøkini

Vísur kongur skilir út hini gudleysu og letur hjólið ganga yvir tey.

2

Orðtøkini 20:27 Orðtøkini

Andi menniskjans er lampa HARRANS, sum rannsakar øll kømur í hjarta hansara.

2

Versir