hjúnalag millum ymiskar trúgv

Esaias 11:7 Esaias

Kúgv og bjørn skulu liggja saman og eta; kálvurin og bjarnarungin skulu liggja lið um lið; og leyvan skal eta hálm sum neyt.

2

Esaias 11:8 Esaias

Bróstabarnið skal spæla sær við holu høggormsins, og barnið, sum nýliga er lagt av brósti, skal rætta út hondina yvir reiður eiturormsins.

2

Esaias 11:9 Esaias

Eingin skal gera nakað ilt, og eingin skal forkoma nøkrum, á øllum heilaga fjalli Mínum; tí jørðin skal vera full av kunnskapi um HARRAN, eins og vatnið fjalir havsbotnin.

2

Esaias 11:10 Esaias

Tann dag skulu heidningarnir leita til rótkvist Ísais, ið stendur sum hermerki tjóðanna, og bústaður Hansara skal vera dýrd.

2

Esaias 11:11 Esaias

Tann dag skal HARRIN eina ferð enn rætta út hondina, til at vinna Sær leivd fólks Síns, tey, sum bjargað verða úr Assýria, Egyptalandi, Patros, Etiopia, Elam, Sinear, Hamat og oyggjum havsins.

2

Esaias 11:12 Esaias

Hann skal reisa hermerki fyri fólkini, savna hinar burtriknu menn Ísraels og sanka hinar sundurspjaddu kvinnur Juda, úr hinum fýra hornum jarðarinnar.

2

Esaias 11:13 Esaias

Tá skal øvund Efra’ims halda uppat, og fíggindskapur Juda ikki vera longur; Efra’im skal ikki øvunda Juda, og Juda ikki goyma fíggindskap móti Efra’im.

2

Esaias 11:14 Esaias

Sum rovfuglar skulu teir stoyta sær niður á herðar Filistara fyri vestan; saman skulu teir ræna Eysturlendingar; á Edom og Móab skulu teir leggja hond, og Ammonitar skulu akta teir.

2

Esaias 11:15 Esaias

HARRIN skal turka upp vík Egyptahavs og við sterka stormi Sínum lyfta hondini móti Ánni;* Hann skal klúgva hana í sjey greinar, so ein kann fara um tær turrskøddur.

2

Esaias 11:16 Esaias

Lagdur vegur skal vera fyri leivd fólks Hansara, tey, sum bjargað verða úr Assýria – eins og var fyri Ísrael, tann dag tey fóru út av Egyptalandi.

2

Esaias 12:1 Esaias

Tann dag skalt tú siga: „Eg takki Tær, HARRI, tí víst vart Tú vreiður við meg, men vreiði Tín helt uppat, og Tú troystaði meg!

2

Esaias 12:2 Esaias

Gud er frelsa mín; eg eri tryggur og óttist ikki, tí Harrin HARRIN er styrki og lovsongur mín, og Hann varð mær til frelsu!“

2

Esaias 12:3 Esaias

– Og við gleði skulu tit oysa vatn úr keldum frelsunnar.

2

Esaias 12:4 Esaias

Tit skulu siga tann dag: „Takkið HARRANUM, ákallið navn Hansara, gerið verk Hansara kend millum fólkini, kunngerið, at navn Hansara er høgt!

2

Esaias 12:5 Esaias

Lovsyngið HARRANUM, tí stórverk hevur Hann gjørt! Latið hetta verða kunnigt um alla jørðina!

2

Esaias 12:6 Esaias

Rópið hart og fegnist, tit, sum búgva á Zion! Tí stórur mitt ímillum tykkara er hin Heilagi Ísraels!“

2

Esaias 13:1 Esaias

Spádómur um Bábel, sum opinberaðist Esaiasi, syni Amoz.

2

Esaias 13:2 Esaias

Reisið merki á naknum fjalli, rópið hart á teir, veittrið eftir teimum við hondini, so teir fara inn um portur valdsharranna!

2

Esaias 13:3 Esaias

Eg havi sjálvur givið vígda heri Mínum boð um at fara, ja, kallað kappar Mínar at tæna vreiði Míni, stoltu, fagnandi skarar Mínar.

2

Esaias 13:4 Esaias

Hoyr! Gangur á fjøllunum sum av nógvum herfólki! Hoyr! Óljóð av ríkjum, av fólkasløgum, sum streyma saman! HARRIN Gud herskaranna kannar herlið Sítt!

2

Esaias 13:5 Esaias

Teir koma úr landi langt burtur, frá enda himmalsins, HARRIN og vreiðiamboð Hansara, til at leggja alla jørðina í oyði.

2

Esaias 13:6 Esaias

Rópið og venið tykkum! Tí dagur HARRANS er nær, hann kemur sum oyðing frá hinum Alvalda.

2

Esaias 13:7 Esaias

Tí verður hvør hond máttleys, og hvørt menniskjahjarta bráðnar.

2

Esaias 13:8 Esaias

Tey ræðast; verkir og kvalir grípa tey; sum kvinnan, ið føðir, ringjast tey; full av angist stara tey hvørt upp á annað; andlit teirra eru eldreyð.

2

Esaias 13:9 Esaias

Dagur HARRANS kemur, ræðuligur, fullur av bræði og brennandi vreiði, at gera jørðina til oyðimørk og týna syndararnar av henni.

2

Esaias 13:10 Esaias

Tí stjørnurnar og stjørnumerkini á himli skulu ikki lata ljós sítt skína; sólin er myrk, táið hon kemur upp, og mánin skínur ikki.

2

Esaias 13:11 Esaias

Eg skal heimsøkja jørðina fyri óndskap hennara og hini gudleysu fyri misgerð teirra, og Eg skal gera enda á stoltleika hinna freku og kúga hugmóð yvirgangskroppanna.

2

Esaias 13:12 Esaias

Eg skal gera fólk sjáldsamari enn fínt gull og menniskju sjáldsamari enn gull úr Ofir.

2

Esaias 13:13 Esaias

Tí skal Eg rista himmalin, og jørðin skal nøtrandi flyta seg úr staði undan bræði HARRANS Guds herskaranna, tann dag vreiði Hansara brennur.

2

Esaias 13:14 Esaias

Sum uppstygdar skógargeitir, sum seyður, ið ikki verður hildin saman, skulu tey leita, hvør heimaftur til fólk sítt, og flýggja, hvør til land sítt.

2

Esaias 13:15 Esaias

Hvør tann, ið afturfingin verður, skal verða stungin ígjøgnum, og hvør tann, ið tikin verður, skal falla fyri svørði.

2

Esaias 13:16 Esaias

Smáu børn teirra skulu verða sorað fyri eygum teirra, húsini rænd, kvinnurnar neyðtiknar.

2

Esaias 13:17 Esaias

Eg øsi upp Medarar móti teimum, teir, sum ikki leggja í silvur og ikki rokna gull fyri nakað.

2

Esaias 13:18 Esaias

Bogar teirra fella hinar ungu, lívsfrukt spara teir ei, børnum tykist eygum teirra ikki synd í.

2

Esaias 13:19 Esaias

Tað gongst Bábel, krúnu ríkjanna, stolta prýði Kaldearanna, sum ta ferðina Gud legði Sodoma og Gomorra í oyði.

2

Esaias 13:20 Esaias

Tað skal aldri í allar ævir reisast aftur, og mann eftir mann skal eingin búgva har; eingin Arabari skal reisa tjald sítt har, eingin hirði skal lata fylgi sítt hvíla har.

2

Esaias 13:21 Esaias

Nei, villdýr skulu liggja har, og húsini skulu fyllast av uglum; strutsar skulu búgva har, og skógartrøll hoppa um.

2

Esaias 13:22 Esaias

Úlvar skulu ýla í borgunum, sjakalar í lystarhøllunum. – Skjótt kemur tíð tess, ikki skal leggjast aftrat døgunum.

2

Esaias 14:1 Esaias

Tí HARRIN skal miskunna Jákupi og eina ferð enn útvelja Ísrael. Hann skal lata tey seta búgv í teirra egna landi, og fremmand skulu sameinast við tey og halda seg til hús Jákups.

2

Fólkasløg skulu taka tey og flyta tey heimaftur, og hús Ísraels skal í landi HARRANS taka fólkasløgini í ogn sum trælir og trælkvinnur; tey skulu gera tey til fangar, sum tey vóru fangar hjá, og ráða yvir valdsharrum sínum.

2

Esaias 14:3 Esaias

Tann dag HARRIN gevur tær hvílu eftir møði og angist tína og eftir hin harða trældóm, ið á teg var lagdur,

2

Esaias 14:4 Esaias

skalt tú taka upp hetta háðkvæði um kongin í Bábel: „Hygg, hvussu endaði við valdsharranum, við pínustaðnum!

2

Esaias 14:5 Esaias

HARRIN hevur brotið stav hinna gudleysu, kongastav valdsharranna,

2

Esaias 14:6 Esaias

sum í vreiði góvu fólkasløgum eitt slagið fyri og annað eftir, sum í illsinni kúgaðu fólkini og jagstraðu tey og spardu ikki!

2

Esaias 14:7 Esaias

Øll jørðin hevur nú fingið hvíld og frið, tey skera í fagnaðarróp.

2

Esaias 14:8 Esaias

Um tað so eru sypristrøini, gleðast tey yvir tær, eisini sedristrøini á Libanon: „Síðani tú falst og vart liggjandi, kemur eingin niðan at fella okkum!“

2

Esaias 14:9 Esaias

Órógv kemur í deyðaríkið har niðri fyri tína skuld, táið tað tekur ímóti tær; fyri tína skuld vekur tað upp deydningar, allar høvdingar jarðarinnar; tað fær allar kongar tjóðanna at reisast úr hásætum teirra.

2

Esaias 14:10 Esaias

Teir taka allir til orða og siga við teg: „Og tú ert eisini vorðin máttleysur sum vit, tú ert vorðin okkum líkur!“

2

Esaias 14:11 Esaias

Niður í deyðaríkið er dýrd tín stoytt, ljóðið av hørpum tínum; undir tær er reidd lega av ormum, maðkar hevur tú oman á tær!

2

Esaias 14:12 Esaias

Nei, at tú falst av himli, lýsandi morgunstjørna! Nei, at tú vart feldur til jarðar, fólkakúgari tín!

2