smokk

Fyrra Kongabók 19:19 Fyrra Kongabók

Táið hann nú fór haðani, hitti hann Elisa, son Safat, sum júst tá pløgdi; tólv oksapør gingu undan honum, og sjálvur var hann við tólvta parið. Táið nú Elias kom fram við honum, kastaði hann kappan yvir hann.

2

Fyrra Kongabók 19:20 Fyrra Kongabók

Tá fór hann frá oksunum, leyp aftan á Eliasi og segði: „Loyv mær fyrst at heilsa pápa og mammu – so skal eg koma við tær!“ Hann svaraði: „Far bert aftur – tú veitst jú, hvat eg havi gjørt við teg!“

2

Fyrra Kongabók 19:21 Fyrra Kongabók

Hann skiltist tá frá honum og vendi aftur; og hann tók og drap oksaparið, hevði oksaokini at kóka kjøtið við og gav fólkinum tað at eta. Síðani gjørdi hann seg til og fór við Eliasi og varð tænari hansara.

2

Orðtøkini 10:3 Orðtøkini

HARRIN letur ikki hin rættvísa hungra, men tráan gudleysra vísir Hann frá Sær.

2

Orðtøkini 10:21 Orðtøkini

Varrar hins rættvísa leska mong, men dárarnir doyggja, tí teir hava einki vit.

2

Orðtøkini 10:22 Orðtøkini

Tað er signing HARRANS, ið ger ríkan, og Hann leggur onga sorg aftrat henni.

2

Orðtøkini 10:23 Orðtøkini

Dáranum er tað stuttleiki at gera skammleysar gerðir, men vísdómur er hinum vitiga manni lystur.

2

Orðtøkini 10:24 Orðtøkini

Tað, sum hin gudleysi ræðist fyri, skal koma á hann, men tað, sum rættvís ynskja sær, verður teimum givið.

2

Orðtøkini 10:25 Orðtøkini

Táið stormurin kemur, er úti við hinum gudleysa, men hin rættvísi stendur á ævigari grund.

2

Orðtøkini 10:26 Orðtøkini

Tað, sum edikur er tonnunum, og roykur eygunum, er letingin honum, ið sendir hann.

2

Orðtøkini 10:27 Orðtøkini

Ótti HARRANS leingir um lívið, men ár gudleysra styttast.

2

Orðtøkini 10:28 Orðtøkini

Rættvís hava gleði at vænta sær, men vón gudleysra verður av ongum.

2

Orðtøkini 10:29 Orðtøkini

Vegur HARRANS er hinum ólastandi føst borg, men hann er teimum undirgangur, sum gera órætt.

2

Orðtøkini 10:30 Orðtøkini

Hini rættvísu skulu aldri vikast, men hini gudleysu skulu ikki verða búgvandi í landinum.

2

Orðtøkini 10:31 Orðtøkini

Muður hins rættvísa ber ávøkst vísdóms, men hin falska tungan verður skorin av.

2

Orðtøkini 10:32 Orðtøkini

Varrar hins rættvísa skilja tað, ið dámligt er, men muður gudleysra er bert svik.

2

Orðtøkini 11:1 Orðtøkini

Skeiv vekt er HARRANUM andstygd, men fulla vekt líkar Honum væl.

2

Orðtøkini 11:2 Orðtøkini

Kemur hugmóð, kemur skomm við, men hini eyðmjúku, tey hava vísdóm.

2

Orðtøkini 11:3 Orðtøkini

Rættsinni hinna sannhjartaðu leiðir tey, men rangvørga sinni hinna trúleysu forkemur teimum.

2

Orðtøkini 11:4 Orðtøkini

Góðs hjálpir einki vreiðidagin, men rættvísi frelsir frá deyðanum.

2

Orðtøkini 11:5 Orðtøkini

Rættvísi hins lýtaleysa ger veg hansara slættan, men hin gudleysi fellur við gudloysi sínum.

2

Orðtøkini 11:6 Orðtøkini

Rættvísi hinna sannhjartaðu bjargar teimum, men hini trúleysu verða fangað í sínum egna óndskapi.

2

Orðtøkini 11:7 Orðtøkini

Táið gudleyst menniskja doyr, er úti við vón hansara, ja, yvirstaðið er við tí, sum hini óndu stunda eftir.

2

Orðtøkini 11:8 Orðtøkini

Hin rættvísi verður frelstur úr neyðini, og hin gudleysi kemur í stað hansara.

2

Orðtøkini 11:9 Orðtøkini

Við munninum oyðir hin gudleysi næsta sín, men við kunnskapi sínum verða hini rættvísu bjargað.

2

Orðtøkini 11:10 Orðtøkini

Táið hinum rættvísu gongst væl, fegnast staðurin, og táið hini gudleysu ganga til grundar, hoyrast gleðiróp.

2

Orðtøkini 11:11 Orðtøkini

Við signing hinna sannhjartaðu reisist staður upp, men muður gudleysra brýtur hann niður.

2

Orðtøkini 11:12 Orðtøkini

Tann, ið tosar vanvirðisliga um næsta sín, honum fattast vit; vitigur maður tigur.

2

Orðtøkini 11:13 Orðtøkini

Baktalarin sigur frá tí, sum undir hann er lagt, men tann, sum er trúfastur í andanum, dylur tað.

2

Orðtøkini 11:14 Orðtøkini

Har sum einki stýri er, fellur fólkið, men har sum nógvir ráðgevarar eru, gongst væl.

2

Orðtøkini 11:15 Orðtøkini

Illa gongst tí, sum gongur í ábyrgd fyri ein annan, men tann, ið skýggjar at geva handtak, er tryggur.

2

Orðtøkini 11:16 Orðtøkini

Yndislig kvinna vinnur heiður – og yvirgangskroppar vinna ríkidømi!

2

Orðtøkini 11:17 Orðtøkini

Hjartagóður maður ger væl við seg sjálvan, men hin harðhjartaði forkemur sær.

2

Orðtøkini 11:18 Orðtøkini

Hin gudleysi vinnur løn, sum svíkur, men tann, ið sáar rættvísi, fær løn, sum varir.

2

Orðtøkini 11:19 Orðtøkini

Tann, sum stendur fastur í rættvísi, honum verður tað til lív, men tann, ið jagar eftir illum, voldir sær sjálvum deyðan.

2

Orðtøkini 11:20 Orðtøkini

Tey, sum hava rangvørgt hjarta, eru HARRANUM andstygd, men væl líkar Honum tey, sum ganga lýtaleysan veg.

2

Orðtøkini 11:21 Orðtøkini

Vissuliga verður hin óndi ikki óstraffaður; men avkom rættvísra sleppur undan.

2

Orðtøkini 11:22 Orðtøkini

Sum gullringur í svínstrýni er vøkur kvinna, sum einki vit hevur.

2

Orðtøkini 11:23 Orðtøkini

Tað, sum hini rættvísu tráa eftir, verður bert til lukku, men hini gudleysu hava vreiði at vænta sær.

2

Orðtøkini 14:28 Orðtøkini

Nógv fólk er heiður kongsins, men fólkatrot er fall høvdingans.

2

Esaias 3:1 Esaias

Tí Harrin, HARRIN Gud herskaranna, tekur burtur úr Jerusalem og Juda stuðul og stav, hvønn stuðul av breyði og hvønn stuðul av vatni,

2

Esaias 3:2 Esaias

kappar og hermenn, dómarar og profetar, spámenn og elstar,

2

Esaias 3:3 Esaias

høvuðsmenn yvir fimmti og hvønn hátt virdan mann, ráðharrar og verkmeistarar og teir, sum kønir eru í gandi.

2

Esaias 3:4 Esaias

Eg skal geva teimum børn til stýrismenn, og smádreingir skulu valda yvir teimum.

2

Esaias 3:5 Esaias

Í fólkinum skal maður kúga mann, hvør næsta sín; smádrongurin skal seta seg upp móti hinum gamla, tann, ið einki hevur at týða, móti hinum hátt virda.

2

Esaias 3:6 Esaias

Táið tá onkur trívur í bróður sín í húsi faðirs síns og sigur: „Tú eigur kappa, tú skalt vera stýrismaður okkara, og hetta ríki, sum er á fallandi fóti, skal vera undir hond tíni!“

2

Esaias 3:7 Esaias

skal hann svara tann dag: „Eg vil ikki vera lækni! Eg havi hvørki breyð ella klæði í húsinum; meg seta tit ikki til høvd fólksins!“

2

Esaias 3:8 Esaias

Tí Jerusalem snávar, og Juda fellur, av tí at tunga teirra og gerðir teirra eru ímóti HARRANUM; tey seta seg upp ímóti dýrdareygum Hansara.

2

Esaias 3:9 Esaias

Andlitsbragd teirra talar – og vitnar ímóti teimum, og sum fólkið í Sodoma tosa tey opinlýst um synd sína, tey dylja hana ikki. Vei sálum teirra, tey stoyta sær sjálvum í vanlukku!

2

Esaias 3:10 Esaias

Sig um hin rættvísa, at honum skal gangast væl! Ávøkst verka sína skal hann eta.

2

Versir