røð frá tveimum ella trimum

Orðtøkini 21:9 Orðtøkini

Betri er at búgva í horni á takinum enn í húsi saman við klandrutari kvinnu.

2

Orðtøkini 21:10 Orðtøkini

Sál hins gudleysa hevur hug til ilt; næsti hansara finnur onga miskunn hjá honum.

2

Orðtøkini 21:11 Orðtøkini

Táið spottarin verður revsaður, verður hin fávitskuti vísur; og verður hin vísi lærdur, tekur hann við kunnskapi.

2

Orðtøkini 21:12 Orðtøkini

Hin rættvísi hevur eyguni eftir húsi hins gudleysa; hann stoytir gudleysum í vanlukku.

2

Orðtøkini 21:13 Orðtøkini

Tann, ið letur aftur oyrað fyri rópum hins fátæka, hann skal sjálvur rópa, men einki svar fáa.

2

Orðtøkini 21:14 Orðtøkini

Gáva í loyndum stillar vreiði, og mutur í barmin blíðkar, ið hvussu illur ein er.

2

Orðtøkini 21:15 Orðtøkini

Tað er hinum rættvísa gleði, at rætturin hevur framgongd, men tað er teimum ræðsla, sum gera órætt.

2

Orðtøkini 21:16 Orðtøkini

Tað menniskja, ið villist burtur av klókskaparleið, skal skjótt hvíla millum deydningarnar.

2

Orðtøkini 21:17 Orðtøkini

Fátækur verður tann, ið elskar glaðar dagar; tann, ið elskar vín og olju, verður ikki ríkur.

2

Orðtøkini 21:18 Orðtøkini

Hin gudleysi verður givin sum loysigjald fyri hin rættvísa, og svikarin kemur í staðin fyri hini sannhjartaðu.

2

Orðtøkini 21:19 Orðtøkini

Betri er at búgva í oyðilandi enn hjá klandrutari og illsintari kvinnu.

2

Orðtøkini 21:20 Orðtøkini

Dýrabarir skattir og olja eru í húsi hins vísa, men dárin ger enda á tí.

2

Orðtøkini 21:21 Orðtøkini

Tann, ið stevnir eftir rættvísi og miskunn, skal finna lív, rættvísi og heiður.

2

Orðtøkini 21:22 Orðtøkini

Hin vísi tekur bý kappanna og rívur niður borgina, ið hann leit á.

2

Orðtøkini 21:23 Orðtøkini

Tann, ið varðar munn sín og tungu sína, varðar lív sítt frá trongdum.

2

Orðtøkini 21:24 Orðtøkini

Tann, ið hugmóðigur og uppblástur er, verður kallaður spottari; hann heldur fram í óstýriligum hugmóði.

2

Orðtøkini 21:25 Orðtøkini

Tráan letingans ger enda á honum; tí hendur hansara vilja einki gera.

2

Orðtøkini 21:26 Orðtøkini

Allan dagin tráar og tráar hann, men hin rættvísi gevur og sparir ikki.

2

Orðtøkini 21:27 Orðtøkini

Offur gudleysra er andstygd – og enn meiri, táið tey bera tað fram við illum í huga!

2

Orðtøkini 21:28 Orðtøkini

Lygivitni skal ganga til grundar, men maður, sum lurtar eftir, honum skal altíð bera til at tala.

2

Orðtøkini 21:29 Orðtøkini

Gudleysur maður er frekur í atburði, men hin sannhjartaði gongur leið sína beint fram.

2

Orðtøkini 21:30 Orðtøkini

Móti HARRANUM er vísdómur einki, vit einki og ráð einki.

2

Orðtøkini 21:31 Orðtøkini

Hesturin verður gjørdur til reiðar til orrustudagin, men sigurin kemur frá HARRANUM.

2

Orðtøkini 22:1 Orðtøkini

Gott navn er meiri vert enn nógv ríkidømi; at vera væl umtóktur er betri enn silvur og gull.

2

Orðtøkini 22:2 Orðtøkini

Ríkur og fátækur møtast; HARRIN hevur skapt báðar.

2

Orðtøkini 22:3 Orðtøkini

Hin klóki sær vanlukkuna og leitar sær skjól, men fávitskut halda fram og noyðast at bøta.

2

Orðtøkini 22:4 Orðtøkini

Løn fyri spakføri og ótta HARRANS er ríkidømi, heiður og lív.

2

Orðtøkini 22:5 Orðtøkini

Tornir og snerrur eru á vegi hins falska; tann, ið vil varða sál sína, má halda seg frá teimum.

2

Orðtøkini 22:6 Orðtøkini

Lær hin unga leiðina, ið hann skal ganga! So víkur hann ikki av henni, heldur ikki, táið hann verður gamal.

2

Orðtøkini 22:7 Orðtøkini

Hin ríki valdar yvir fátækum, og tann, ið lænir, verður trælur hansara, sum hann lænir frá.

2

Orðtøkini 22:8 Orðtøkini

Tann, ið sáar órætt, skal heysta ilt, og vreiðikoyril hansara skal sláa hann sjálvan.

2

Orðtøkini 22:9 Orðtøkini

Hin hjartagóði verður signaður, afturfyri at hann gav hinum fátæka av breyði sínum.

2

Orðtøkini 22:10 Orðtøkini

Rek spottaran burt! So fer klandrið við, og kjak og háð heldur uppat.

2

Orðtøkini 22:11 Orðtøkini

Tann, ið elskar reinleika hjartans, og sum ber fram dámliga talu, hevur kongin til vin.

2

Orðtøkini 22:12 Orðtøkini

Eygu HARRANS verja hin vitiga, men orð hins trúleysa ger Hann til einkis.

2

Orðtøkini 22:13 Orðtøkini

Letingin sigur: „Leyva er harúti, eg kundi verðið dripin mitt á vegnum!“

2

Orðtøkini 22:14 Orðtøkini

Muðurin á fremmandari kvinnu er djúp grøv; tann, ið HARRIN er vreiður á, fellur í hana.

2

Orðtøkini 22:15 Orðtøkini

Dárskapur situr fastur í hjarta hins unga; revsingarkoyrilin rekur hann burtur.

2

Orðtøkini 22:16 Orðtøkini

At kúga hin fátæka er bert at nøra um góðs hansara; at geva hinum ríka voldir honum bert tap.

2

Orðtøkini 22:17 Orðtøkini

Boygg oyrað og lurta eftir orðum vísmanna, og legg tær lærdómar mínar á hjarta!

2

Orðtøkini 22:18 Orðtøkini

Tí tað er gott, at tú goymir tey í brósti tínum, og at tey øll hanga føst við varrar tínar.

2

Orðtøkini 22:19 Orðtøkini

Fyri at álit títt skal vera á HARRANUM, tí læri eg í dag teg, júst teg.

2

Orðtøkini 22:20 Orðtøkini

Havi eg ikki skrivað tær fyrndarorð við ráðum og kunnskapi

2

Orðtøkini 22:21 Orðtøkini

fyri at kunngera tær tað, ið rætt er, sannleiksorð, so tú við beinum orðum fært svarað teimum, ið senda teg!

2

Orðtøkini 22:22 Orðtøkini

Ræn ikki frá hinum fátæka, fyri tað at hann er fátækur, og traðka ikki niður hin arma í býportrinum!

2

Orðtøkini 22:23 Orðtøkini

Tí HARRIN skal flyta mál teirra, og Hann skal týna lív teirra, sum taka nakað frá teimum.

2

Orðtøkini 22:24 Orðtøkini

Ver ikki vinur við tann, sum skjótt kemur ilt í, og hav ikki felagsskap við snarsintan mann,

2

Orðtøkini 22:25 Orðtøkini

fyri at tú skalt ikki læra gøtur hansara og fáa snerru fyri sál tína!

2

Orðtøkini 22:26 Orðtøkini

Ver ikki millum teirra, sum geva handtak, millum teirra, sum ganga í ábyrgd fyri skuld!

2

Orðtøkini 22:27 Orðtøkini

Hví skal songin undir tær verða tikin burt, táið tú einki eigur at gjalda við!

2