røð frá tveimum ella trimum

Orðtøkini 19:18 Orðtøkini

Tykta son tín, tí enn er vón – annars stílar tú eftir at volda deyða hansara!

2

Orðtøkini 19:19 Orðtøkini

Tann, ið illsintur er, má bøta; tí hjálpir tú honum, gert tú tað bert verri.

2

Orðtøkini 19:20 Orðtøkini

Lurta eftir ráðum og tak við tykt, so tú kanst verða vísur til endan!

2

Orðtøkini 19:21 Orðtøkini

Mangar hugsanir eru í hjarta mansins, men ráð HARRANS er tað, ið fast stendur.

2

Orðtøkini 19:22 Orðtøkini

Miskunn menniskjans er gleði hansara, og lukkuligari er fátækur maður enn lygnari.

2

Orðtøkini 19:23 Orðtøkini

Ótti HARRANS leiðir til lív; mettur hvílir ein og verður ikki heimsøktur av vanlukku.

2

Orðtøkini 19:24 Orðtøkini

Letingin rættir seg at fatinum, men tímir ikki at lyfta hondini at munninum.

2

Orðtøkini 19:25 Orðtøkini

Slá spottaran – so verður hin fávitskuti klókur! Hav at hinum vitiga, so fær hann kunnskap!

2

Orðtøkini 19:26 Orðtøkini

Tann, ið fer illa við faðir sínum og koyrir móður sína út, er ringur, skammleysur sonur.

2

Orðtøkini 19:27 Orðtøkini

Sonur mín! Halt uppat at lurta eftir áminning – so villist tú burt frá orðum kunnskapar!

2

Orðtøkini 19:28 Orðtøkini

Gudleyst vitni spottar tað, ið rætt er; muður gudleysra gloypir órætti.

2

Orðtøkini 19:29 Orðtøkini

Sløg eru spottaranum til reiðar, høgg ryggi dárans.

2

Orðtøkini 20:1 Orðtøkini

Vín er spottari, sterkur drykkur heldur gang; tann, ið sløðrar av tí, verður ikki vísur.

2

Orðtøkini 20:2 Orðtøkini

Ræðslan, ið kongur vekur, er sum leyvubrøl; at vekja vreiði hansara er at vága lívið.

2

Orðtøkini 20:3 Orðtøkini

Tað er manninum æra, at hann heldur seg frá trætu, men allir dárar elva klandur.

2

Orðtøkini 20:4 Orðtøkini

Um veturin vil letingin ikki pløga; tí leitar hann um heystið eftir grøði, men finnur onga.

2

Orðtøkini 20:5 Orðtøkini

Ráð í hjarta mansins eru djúp vøtn; men vitigur maður dregur tey upp.

2

Orðtøkini 20:6 Orðtøkini

Mong eru tey, sum rópa hart, hvør um kærleika sín; men hvør finnur trúfastan mann?

2

Orðtøkini 20:7 Orðtøkini

Hin rættvísi gongur ólastandi fram; lukkulig eru børn hansara eftir hann.

2

Orðtøkini 20:8 Orðtøkini

Kongurin, ið situr á dómstólinum, skilir út alt ilt við eygnakasti sínum.

2

Orðtøkini 20:9 Orðtøkini

Hvør kann siga: „Eg havi reinsað hjarta mítt, eg eri reinur frá synd“!

2

Orðtøkini 20:10 Orðtøkini

Tvey sløg av vekt og tvey sløg av máli – bæði eru HARRANUM andstygd.

2

Orðtøkini 20:11 Orðtøkini

Longu smádrongurin kennist á tí, sum hann ger, um atferð hansara verður rein og røtt.

2

Orðtøkini 20:12 Orðtøkini

Oyrað, ið hoyrir, og eygað, ið sær – HARRIN hevur skapt bæði.

2

Orðtøkini 20:13 Orðtøkini

Elska ikki svøvn, tí so verður tú fátækur! Lat eyguni upp, so fært tú nóg mikið av breyði at eta.

2

Orðtøkini 20:14 Orðtøkini

„Vánaligt, vánaligt!“ sigur keyparin, men táið hann fer avstað, rósar hann sær.

2

Orðtøkini 20:15 Orðtøkini

Víst finnast bæði gull og nógvar perlur, men kunnskaparvarrar eru dýrabart prýði.

2

Orðtøkini 20:16 Orðtøkini

Tak klæðini frá honum, tí hann er gingin í ábyrgd fyri ein annan, og panta hann fyri fremmand!

2

Orðtøkini 20:17 Orðtøkini

Breyð, vunnið við sviki, smakkar søtt í munninum, men aftaná fyllist muðurin av smásteinum.

2

Orðtøkini 20:18 Orðtøkini

Ætlanir fáa framgongd við ráðlegging; søk tær góð ráð, táið tú fert í bardaga!

2

Orðtøkini 20:19 Orðtøkini

Baktalarin sigur frá tí, sum undir hann er lagt, og tann, ið ikki dugir at tiga, skalt tú einki hava við at gera.

2

Orðtøkini 20:20 Orðtøkini

Tann, ið bannar faðir sínum og móður síni, í bølamyrkri skal lampa hansara sløkna.

2

Orðtøkini 20:21 Orðtøkini

Arvur, sum ein av fyrstum hevur skrætt til sín, verður til endan uttan signing.

2

Orðtøkini 20:22 Orðtøkini

Sig ikki: „Eg skal løna ilt við illum!“ – Bíða eftir HARRANUM, so hjálpir Hann tær!

2

Orðtøkini 20:23 Orðtøkini

Tvey sløg av loddum eru HARRANUM andstygd; svikavekt er ikki góð.

2

Orðtøkini 20:24 Orðtøkini

Frá HARRANUM eru stig mansins; hvussu skuldi menniskjað skilt veg sín!

2

Orðtøkini 20:25 Orðtøkini

Tað er menniskjanum vandafult í gáloysni at halga okkurt og so ikki fyrrenn aftaná at hugsa um tað, ið lovað varð.

2

Orðtøkini 20:26 Orðtøkini

Vísur kongur skilir út hini gudleysu og letur hjólið ganga yvir tey.

2

Orðtøkini 20:27 Orðtøkini

Andi menniskjans er lampa HARRANS, sum rannsakar øll kømur í hjarta hansara.

2

Orðtøkini 20:28 Orðtøkini

Kærleiki og trúfesti eru vakt um kongin; hann styðjar hásæti sítt við kærleika.

2

Orðtøkini 20:29 Orðtøkini

Prýði hinna ungu er styrki teirra, og heiður hinna gomlu er hini gráu hár.

2

Orðtøkini 20:30 Orðtøkini

Svíðandi sár reinsa burt hitt ónda, ja, sløg reinsa hjartað innast inni.

2

Orðtøkini 21:1 Orðtøkini

Hjarta kongsins er sum løkir í hond HARRANS; Hann leiðir tað, hagar sum Hann vil.

2

Orðtøkini 21:2 Orðtøkini

Allar leiðir mansins eru beinar í hansara egnu eygum; men HARRIN vigar hjørtuni.

2

Orðtøkini 21:3 Orðtøkini

At gera rætt og skjal hevur meiri virði fyri HARRANUM enn offur.

2

Orðtøkini 21:4 Orðtøkini

Stolt eygu og hugmóðigt hjarta – lampa gudleysra er teimum til synd.

2

Orðtøkini 21:5 Orðtøkini

Tað, sum hin hugagóði hugsar um, leiðir bert til vinning, men alt bræði bert til tap.

2

Orðtøkini 21:6 Orðtøkini

Ríkidømi, sum verður vunnið við svikafullari tungu, er blástur, ið hvørvur í luftini, og tað leiðir til deyða.

2

Orðtøkini 21:7 Orðtøkini

Yvirgangsverk hinna gudleysu ríva tey sjálv burtur, aftur fyri at tey vildu ikki gera rætt.

2

Orðtøkini 21:8 Orðtøkini

Skuldartyngdur maður gongur sniðgøtur, men hin reini – beint fram er tað, ið hann ger.

2