Pinkudagur / Pentecost

Ápostlasøgan 5:20 Ápostlasøgan

„Farið avstað, stígið fram, og talið í templinum øll hesi orð lívsins fyri fólkinum!“

2

Ápostlasøgan 5:21 Ápostlasøgan

Táið teir hoyrdu hetta, fóru teir í lýsingini inn í templið og lærdu. Táið so høvuðspresturin og teir, ið við honum hildu, komu, kallaðu teir saman ráðið og allar hinar elstu av Ísraelsmonnum. So sendu teir boð í fangahúsið, at teir skuldu verða leiddir fram.

2

Ápostlasøgan 5:22 Ápostlasøgan

Men táið tænararnir komu hagar, funnu teir teir ikki í fangahúsinum; teir komu tá aftur, bóru boð um hetta og søgdu:

2

Ápostlasøgan 5:23 Ápostlasøgan

„Fangahúsið funnu vit tryggiliga læst, og vaktarmenninir stóðu fyri durunum; men táið vit lótu upp, funnu vit ongan inni har.“

2

Ápostlasøgan 5:24 Ápostlasøgan

Táið høvuðsmaður tempulsins og høvuðsprestarnir hoyrdu hesi orð, vistu teir ikki, hvat teir skuldu hugsa um teir, og hvussu hetta fór at verða.

2

Ápostlasøgan 5:25 Ápostlasøgan

Tá kom ein og bar teimum hesi boð: „Menninir, ið tit settu í fangahús, standa í templinum og læra fólkið.“

2

Ápostlasøgan 5:26 Ápostlasøgan

Tá fór høvuðsmaðurin avstað við tænarunum eftir teimum; tó nýttu teir ikki vald, tí teir høvdu ótta fyri fólkinum, at teir skuldu verða steinaðir.

2

Ápostlasøgan 5:27 Ápostlasøgan

Táið teir so vóru komnir við teimum, leiddu teir teir fram fyri ráðið. Høvuðspresturin tók teir nú til avhoyringar og segði:

2

Ápostlasøgan 5:28 Ápostlasøgan

„Vit góvu tykkum av álvara tað boð, at tit máttu ikki læra í hesum navni; og nú hava tit fylt Jerusalem við læru tykkara og ætla at føra blóðið av hesum manni yvir okkum!“

2

Ápostlasøgan 5:29 Ápostlasøgan

Men Pætur og hinir ápostlarnir svaraðu: „Ein eigur at lýða Gud meir enn menniskju!

2

Ápostlasøgan 5:30 Ápostlasøgan

Gud fedra okkara reisti upp Jesus, sum tit drópu við at heingja Hann á træ.

2

Ápostlasøgan 5:31 Ápostlasøgan

Hann hevur Gud sett høgt við høgru hond Sína til høvdinga og frelsara fyri at geva Ísrael umvending og syndafyrigeving.

2

Ápostlasøgan 5:32 Ápostlasøgan

Vit eru vitni Hansara um hetta – og Heilagi Andin við – Hann, sum Gud hevur givið teimum, ið lýða Hann.“

2

Ápostlasøgan 5:33 Ápostlasøgan

Táið teir hoyrdu hetta, skar tað teir í hjartað, og teir løgdu upp ráð um at drepa teir.

2

Ápostlasøgan 5:34 Ápostlasøgan

Men tá reistist í ráðnum Fariseari, ið æt Gamaliel, lóglærari, sum var nógv umhildin av øllum fólkinum; hann segði, at teir skuldu lata menninar fara út eitt sindur.

2

Ápostlasøgan 5:35 Ápostlasøgan

So segði hann við teir: „Tit menn av Ísrael! Ansið tykkum væl, hvat tit gera við hesar menn!

2

Ápostlasøgan 5:36 Ápostlasøgan

Nakað síðani steig Teudas fram; hann segði seg at vera nakað, og flokkur av monnum fór at halda seg aftrat honum, okkurt um 400. Men hann varð dripin, og allir, ið trúðu honum, spjaddust og vórðu til einkis.

2

Ápostlasøgan 5:37 Ápostlasøgan

Eftir hann steig Judas úr Galilea fram – tað var, táið skattaútskrivingin var; hann fekk mongd av fólki at fylgja sær eftir. Men eisini hann læt lív, og øll, sum trúðu honum, vórðu spjadd sundur.

2

Ápostlasøgan 5:38 Ápostlasøgan

Nú sigi eg tykkum: Haldið tykkum frá hesum monnum, og gevið teimum frið! Tí er hetta ráð ella hetta verk frá menniskjum, so kemur tað upp í einki.

2

Ápostlasøgan 5:39 Ápostlasøgan

Og er tað frá Gudi, kunnu tit ikki gera teir til einkis. Verðið ikki funnir slíkir, sum stríða móti Gudi!“

2

Ápostlasøgan 5:40 Ápostlasøgan

Teir aktaðu nú hann; teir kallaðu ápostlarnar inn aftur og lótu teir húðfleingja og forbuðu teimum at tala í navni Jesusar. So lótu teir teir fara.

2

Ápostlasøgan 5:41 Ápostlasøgan

Teir fóru so burtur frá ráðnum, glaðir um, at teir vóru hildnir verdir at verða vanærdir fyri navnsins skuld.

2

Ápostlasøgan 5:42 Ápostlasøgan

Og teir góvu ikki uppat at læra hvønn dag í templinum og í húsunum og at kunngera evangeliið um Kristus Jesus.

2

Ápostlasøgan 6:1 Ápostlasøgan

Á hesum døgum, táið tal lærisveinanna vaks, byrjaðu Jødarnir, ið talaðu grikskt, at knarra móti Hebrearum um tað, at einkjur teirra fingu minni enn hinar við hina dagligu útbýtingina.

2

Ápostlasøgan 6:2 Ápostlasøgan

Tá kallaðu hinir tólv saman allan lærisveinaflokkin og søgdu: „Ikki sømir seg, at vit fara frá orði Guds til at tæna við borðini.

2

Ápostlasøgan 6:3 Ápostlasøgan

Útveljið tí millum tykkara, brøður, sjey menn, sum hava góðan vitnisburð um seg og eru fullir av Anda og vísdómi! Teir skulu vit so seta at røkja hetta starv.

2

Ápostlasøgan 6:4 Ápostlasøgan

Men vit skulu trúliga halda á í bønini og tænastu orðsins.“

2

Ápostlasøgan 6:5 Ápostlasøgan

Hesi orð líkaði allari samkomuni væl. Teir valdu so Stefanus, mann, ið fullur var av trúgv og Heilaga Andanum, harnæst Filip, Prokorus, Nikanor, Timon, Parmenas og Nikolaus, mann úr Antiokia, sum hevði tikið við trúgv Jødanna.

2

Ápostlasøgan 6:6 Ápostlasøgan

Hesar lótu teir stíga fram fyri ápostlarnar, og teir bóðu og løgdu hendurnar á teir.

2

Ápostlasøgan 6:7 Ápostlasøgan

Orð Guds hevði framgongd, og tal lærisveinanna í Jerusalem vaks í stórum. Stórur hópur av prestunum gjørdist trúnni lýðin.

2

Ápostlasøgan 6:8 Ápostlasøgan

Stefanus var fullur av náði og kraft og gjørdi undur og stór tekin millum fólkið.

2

Ápostlasøgan 6:9 Ápostlasøgan

Tá stigu fram nakrir úr sýnagoguni, sum kallað er eftir hinum frígivnu og eftir monnum úr Kýrene og Aleksandria, somuleiðis nakrir av teimum úr Kilikia og Asia; og teir kjakaðust við Stefanus.

2

Ápostlasøgan 6:10 Ápostlasøgan

Men teir vóru ikki førir fyri at standa móti vísdóminum og Andanum, ið hann talaði av.

2

Ápostlasøgan 6:11 Ápostlasøgan

Tá fingu teir eftir loyniligari avgerð nakrar menn at siga: „Vit hava hoyrt hann tala spottandi orð móti Mósesi og móti Gudi!“

2

Ápostlasøgan 6:12 Ápostlasøgan

Teir østu so upp fólkið og hinar elstu og skriftlærdu, og teir løgdu hond á hann, drógu hann við sær og leiddu hann fyri ráðið.

2

Ápostlasøgan 6:13 Ápostlasøgan

So førdu teir fram lygivitni, ið søgdu: „Hetta menniskja gevur ikki uppat at tala móti hesum heilaga staði og móti lógini!

2

Ápostlasøgan 6:14 Ápostlasøgan

Tí vit hava hoyrt hann siga, at hesin Jesus úr Nazaret skal bróta niður hetta stað og broyta siðirnar, ið Móses gav okkum.“

2

Ápostlasøgan 6:15 Ápostlasøgan

Táið nú allir, sum í ráðnum sótu, stardu á hann, var andlit hansara teimum eins og andlitið á eingli.

2

Ápostlasøgan 7:1 Ápostlasøgan

Høvuðspresturin segði nú: „Er hetta so?“

2

Ápostlasøgan 7:2 Ápostlasøgan

Hann svaraði: „Brøður og fedrar, hoyrið meg! Gud dýrdarinnar vísti Seg fyri faðir okkara Ábrahami, meðan hann var í Mesopotamia, áðrenn hann búsettist í Karan,

2

Ápostlasøgan 7:3 Ápostlasøgan

og segði við hann: „Far úr landi tínum og frá skyldfólki tínum, og far til landið, ið Eg skal vísa tær!“

2

Ápostlasøgan 7:4 Ápostlasøgan

Tá fór hann avstað úr Kaldearalandi og búsettist í Karan. Og táið faðir hansara var deyður, flutti Gud hann haðani til hetta landið, sum tit nú búgva í.

2

Ápostlasøgan 7:5 Ápostlasøgan

Men Hann gav honum ongan arvalut í tí, ikki so mikið sum fótbreidd; men Hann lovaði at geva honum tað í ogn og avkomi hansara eftir hann, tóat hann einki barn átti.

2

Ápostlasøgan 7:6 Ápostlasøgan

Gud talaði so: „Avkom hansara skal búgva sum útlendingar í fremmandum landi, og teir skulu gera tey til trælir og fara illa við teimum í 400 ár.

2

Ápostlasøgan 7:7 Ápostlasøgan

Men fólkið, ið tey skulu træla undir, skal Eg døma“ – segði Gud – „og so skulu tey fara út haðani og skulu tæna Mær á hesum staði.“

2

Ápostlasøgan 7:8 Ápostlasøgan

Hann gav honum umskeringarsáttmálan. So fekk hann sonin Ísak og umskar hann áttanda dagin; Ísakur fekk Jákup, og Jákup hinar tólv ættarfedrarnar.

2

Ápostlasøgan 7:9 Ápostlasøgan

Ættarfedrarnir bóru øvund móti Jósefi og seldu hann til Egyptalands. Men Gud var við honum,

2

Ápostlasøgan 7:10 Ápostlasøgan

bjargaði honum úr øllum trongdum hansara og gav honum náði og vísdóm fyri eygum Faraos egyptalandskongs, sum setti hann til høvdinga yvir Egyptalandi og øllum húsi sínum.

2

Ápostlasøgan 7:11 Ápostlasøgan

So kom hungur um alt Egyptaland og Kána’an, og stór trongd, og fedrar okkara funnu ikki føði.

2

Ápostlasøgan 7:12 Ápostlasøgan

Men táið Jákup fekk at frætta, at korn var í Egyptalandi, sendi hann fedrar okkara hagar, fyrst eina ferð.

2