røð frá tveimum ella trimum

Orðtøkini 11:4 Orðtøkini

Góðs hjálpir einki vreiðidagin, men rættvísi frelsir frá deyðanum.

2

Orðtøkini 11:5 Orðtøkini

Rættvísi hins lýtaleysa ger veg hansara slættan, men hin gudleysi fellur við gudloysi sínum.

2

Orðtøkini 11:6 Orðtøkini

Rættvísi hinna sannhjartaðu bjargar teimum, men hini trúleysu verða fangað í sínum egna óndskapi.

2

Orðtøkini 11:7 Orðtøkini

Táið gudleyst menniskja doyr, er úti við vón hansara, ja, yvirstaðið er við tí, sum hini óndu stunda eftir.

2

Orðtøkini 11:8 Orðtøkini

Hin rættvísi verður frelstur úr neyðini, og hin gudleysi kemur í stað hansara.

2

Orðtøkini 11:9 Orðtøkini

Við munninum oyðir hin gudleysi næsta sín, men við kunnskapi sínum verða hini rættvísu bjargað.

2

Orðtøkini 11:10 Orðtøkini

Táið hinum rættvísu gongst væl, fegnast staðurin, og táið hini gudleysu ganga til grundar, hoyrast gleðiróp.

2

Orðtøkini 11:11 Orðtøkini

Við signing hinna sannhjartaðu reisist staður upp, men muður gudleysra brýtur hann niður.

2

Orðtøkini 11:12 Orðtøkini

Tann, ið tosar vanvirðisliga um næsta sín, honum fattast vit; vitigur maður tigur.

2

Orðtøkini 11:13 Orðtøkini

Baktalarin sigur frá tí, sum undir hann er lagt, men tann, sum er trúfastur í andanum, dylur tað.

2

Orðtøkini 11:14 Orðtøkini

Har sum einki stýri er, fellur fólkið, men har sum nógvir ráðgevarar eru, gongst væl.

2

Orðtøkini 11:15 Orðtøkini

Illa gongst tí, sum gongur í ábyrgd fyri ein annan, men tann, ið skýggjar at geva handtak, er tryggur.

2

Orðtøkini 11:16 Orðtøkini

Yndislig kvinna vinnur heiður – og yvirgangskroppar vinna ríkidømi!

2

Orðtøkini 11:17 Orðtøkini

Hjartagóður maður ger væl við seg sjálvan, men hin harðhjartaði forkemur sær.

2

Orðtøkini 11:18 Orðtøkini

Hin gudleysi vinnur løn, sum svíkur, men tann, ið sáar rættvísi, fær løn, sum varir.

2

Orðtøkini 11:19 Orðtøkini

Tann, sum stendur fastur í rættvísi, honum verður tað til lív, men tann, ið jagar eftir illum, voldir sær sjálvum deyðan.

2

Orðtøkini 11:20 Orðtøkini

Tey, sum hava rangvørgt hjarta, eru HARRANUM andstygd, men væl líkar Honum tey, sum ganga lýtaleysan veg.

2

Orðtøkini 11:21 Orðtøkini

Vissuliga verður hin óndi ikki óstraffaður; men avkom rættvísra sleppur undan.

2

Orðtøkini 11:22 Orðtøkini

Sum gullringur í svínstrýni er vøkur kvinna, sum einki vit hevur.

2

Orðtøkini 11:23 Orðtøkini

Tað, sum hini rættvísu tráa eftir, verður bert til lukku, men hini gudleysu hava vreiði at vænta sær.

2

Orðtøkini 11:24 Orðtøkini

Ein stroyir út – og fær enn meiri; ein annar noktar sær alt – og hevur tó ov lítið.

2

Orðtøkini 11:25 Orðtøkini

Gávumild sál trívst, og tann, ið leskar onnur, verður leskaður sjálvur.

2

Orðtøkini 11:26 Orðtøkini

Tann, ið heldur korninum aftur, honum bannar fólkið, men signing kemur yvir høvd hansara, sum selur korn.

2

Orðtøkini 11:27 Orðtøkini

Tann, sum leitar eftir tí, ið gott er, leitar eftir tí, ið dámligt er, men tann, sum stundar eftir illum, yvir hann kemur hitt illa.

2

Orðtøkini 11:28 Orðtøkini

Tann, ið lítur á ríkidømi sítt, fellur, men hini rættvísu grønkast sum leyvið.

2

Orðtøkini 11:29 Orðtøkini

Tann, ið fær hús sítt í ólag, skal arva vind, og dárin verður tænari hins vísa.

2

Orðtøkini 11:30 Orðtøkini

Ávøkstur hins rættvísa er lívsins træ, og hin vísi vinnur sálir.

2

Orðtøkini 11:31 Orðtøkini

Hin rættvísi fær løn sína á jørðini – hvussu mikið meiri tá ikki hin gudleysi og syndarin!

2

Orðtøkini 12:1 Orðtøkini

Hann, ið elskar tykt, elskar kunnskap; tann, ið hatar revsing, er býttur.

2

Orðtøkini 12:2 Orðtøkini

Hin góði vinnur náði frá HARRANUM, men hin svikafulla dómfellir Hann.

2

Orðtøkini 12:3 Orðtøkini

Gudloysi hjálpir ongum at standa fast, men rót hinna rættvísu vikast ikki.

2

Orðtøkini 12:4 Orðtøkini

Góð kona er krúna mans síns, men ring kona er sum rot í beinum hansara.

2

Orðtøkini 12:5 Orðtøkini

Hugsanir rættvísra stevna eftir rætti, men ráð gudleysra eru svik.

2

Orðtøkini 12:6 Orðtøkini

Orð gudleysra lúra eftir blóði, men muður hinna sannhjartaðu frelsir tey.

2

Orðtøkini 12:7 Orðtøkini

Gudleys verða kollvelt og eru so ikki til longur, men hús rættvísra stendur fast.

2

Orðtøkini 12:8 Orðtøkini

Maðurin fær rós, eftir sum hann er vitigur til, men tann, ið hevur rangvørgt hjarta, verður vanvirdur.

2

Orðtøkini 12:9 Orðtøkini

Betri er at verða hugdur niður á – og halda træl, enn at spæla stórur – og ikki eiga breyð!

2

Orðtøkini 12:10 Orðtøkini

Hin rættvísi hevur umsorgan fyri fæi sínum, men hjarta hins gudleysa er hart.

2

Orðtøkini 12:11 Orðtøkini

Tann, ið dýrkar jørð sína, verður mettaður av breyði, men tann, sum rennur eftir tí, ið tómt er, honum fattast vit.

2

Orðtøkini 12:12 Orðtøkini

Hin gudleysi tráar eftir tí, ið er hinum óndu snerra, men rættvísum gevur Gud fasta rót.

2

Orðtøkini 12:13 Orðtøkini

Tann, ið óndur er, kemur fastur í syndina, sum varrar hansara gera, men hin rættvísi sleppur úr neyðini.

2

Orðtøkini 12:14 Orðtøkini

Av ávøksti muns síns verður maðurin mettaður við góðum, og tað, ið hendur menniskjans hava gjørt, verður tí afturlønt.

2

Orðtøkini 12:15 Orðtøkini

Vegur dárans er beinur í hansara egnu eygum, men tann, ið lurtar eftir ráðum, er vísur.

2

Orðtøkini 12:16 Orðtøkini

Vreiði dárans verður kend sama dag, men hin klóki verður spottaður – og letst sum einki.

2

Orðtøkini 12:17 Orðtøkini

Tann, sum talar tað, ið rætt er, fremur sannleika, men falskt vitni talar svik.

2

Orðtøkini 12:18 Orðtøkini

Mong tala orð, ið stinga sum svørð, men tunga hinna vísu er heilsubót.

2

Orðtøkini 12:19 Orðtøkini

Sannorðað vørr verður standandi í allar ævir, men lygitunga bert eina løtu.

2

Orðtøkini 12:20 Orðtøkini

Tey, sum smíða ilt, hava svik í hjartanum, men tey, sum fáa frið í lag, hava gleði.

2

Orðtøkini 12:21 Orðtøkini

Einki ilt rámar hin rættvísa, men gudleysum trýtur ikki vanlukka.

2

Orðtøkini 12:22 Orðtøkini

Falskar varrar eru HARRANUM andstygd, men Honum líkar hini ærligu.

2