bundinleikar

Matteus 11:19 Matteus

Menniskjasonurin kom – Hann etur og drekkur – og tey siga: „Hygg – átari og vínsvølgur, vinmaður tollara og syndara!“ Tó, vísdómurin er rættvísgjørdur av børnum sínum.“

2

Matteus 11:20 Matteus

Tá fór Hann at revsa býirnar, har flestu kraftargerðir Hansara vóru gjørdar, tí teir høvdu ikki vent við:

2

Matteus 11:21 Matteus

„Vei tær, Korazin! Vei tær, Betsaida! Tí vóru kraftargerðirnar, sum gjørdar eru í tykkum, gjørdar í Týrus og Sidon, høvdu teir langt síðani vent við í sekki og øsku.

2

Matteus 11:22 Matteus

Tó, Eg sigi tykkum: Týrus og Sidon skal gangast frægari dómsdagin enn tykkum.

2

Matteus 11:23 Matteus

Og tú, Kapernaum, ið upp ert lyftur til Himmals! Í deyðaríkið skalt tú stoytast niður! Tí vóru kraftargerðirnar, sum gjørdar eru í tær, gjørdar í Sodoma, hevði tað staðið til henda dag.

2

Matteus 11:24 Matteus

Tó, Eg sigi tykkum: Sodomalandi skal gangast frægari dómsdagin enn tær.“

2

Matteus 11:25 Matteus

Á teirri tíð tók Jesus til orða og segði: „Eg prísi Tær, Faðir, harri himmals og jarðar, at Tú hevur dult hetta fyri vísum og klókum og opinberað ómyndigum tað!

2

Matteus 11:26 Matteus

Ja, Faðir! Tí so líkaði Tær, at verða skuldi.

2

Matteus 11:27 Matteus

Alt er litið Mær upp í hendur av Faðir Mínum; eingin kennir Sonin uttan Faðirin, ei heldur kennir nakar Faðirin uttan Sonurin og tann, ið Sonurin vil opinbera Hann.

2

Matteus 11:28 Matteus

Komið higar til Mín, øll tit, ið strevast og hava tungt at bera – Eg skal geva tykkum hvílu!

2

Matteus 11:29 Matteus

Takið ok Mítt á tykkum og lærið av Mær – tí Eg eri spakførur og eyðmjúkur av hjarta – so skulu tit finna sálum tykkara hvílu!

2

Matteus 11:30 Matteus

Tí ok Mítt er gagnligt, og byrði Mín er løtt.“

2

Matteus 12:1 Matteus

Um ta tíðina gekk Jesus gjøgnum akur sabbat, og lærisveinar Hansara vóru svangir og fóru at slíta øks og eta.

2

Matteus 12:2 Matteus

Táið Fariseararnir sóu tað, søgdu teir við Hann: „Hygg, lærisveinar Tínir gera tað, sum ikki er loyviligt at gera sabbat!“

2

Matteus 12:3 Matteus

Hann svaraði teimum: „Hava tit ikki lisið, hvat Dávid gjørdi, táið hann var svangur, og teir, ið við honum vóru

2

Matteus 12:4 Matteus

– hvussu hann fór inn í hús Guds og át sýnisbreyðini, sum ikki hann hevði loyvi at eta, ei heldur teir, ið við honum vóru, men prestarnir eina?

2

Matteus 12:5 Matteus

Ella hava tit ikki lisið í lógini, at prestarnir sabbat vanhalga sabbatin í templinum og eru tó ikki sekir?

2

Matteus 12:6 Matteus

Men Eg sigi tykkum, at her er tað, sum størri er enn templið.

2

Matteus 12:7 Matteus

Men høvdu tit vitað, hvat hetta er: „Eg vil hava miskunn og ikki offur,“ so høvdu tit ikki dómfelt teir, ið sakleysir eru.

2

Matteus 12:8 Matteus

Tí Menniskjasonurin er harri sabbatsins.“

2

Matteus 12:9 Matteus

So fór Hann haðani og kom inn í sýnagogu teirra.

2

Matteus 12:10 Matteus

Har var maður, ið hevði visna hond. Teir spurdu Hann nú: „Er loyviligt at grøða sabbat?“ – fyri at teir kundu fáa okkurt at klaga Hann fyri.

2

Matteus 12:11 Matteus

Tá segði Hann við teir: „Um onkur tykkara eigur seyð, sum sabbat dettur í eina grøv – hvør er hann, sum tá ikki tekur í hann og dregur hann uppúr aftur!

2

Matteus 12:12 Matteus

Hvussu mangan meir er nú ikki menniskja enn seyður! Tí er loyviligt at gera væl sabbat.“

2

Matteus 12:13 Matteus

So segði Hann við mannin: „Rætt út hondina!“ Hann rætti hana út, og hon varð frísk aftur sum hin.

2

Matteus 12:14 Matteus

Tá fóru Fariseararnir út og løgdu saman ráð móti Honum, hvussu teir skuldu fáa beint fyri Honum.

2

Matteus 12:15 Matteus

Men táið Jesus fekk hetta at vita, fór Hann burtur haðani. Og mong fylgdu Honum, og Hann grøddi tey øll.

2

Matteus 12:16 Matteus

Men Hann beyð teimum strangliga ikki at gera Hann kendan

2

Matteus 12:17 Matteus

– fyri at tað skuldi ganga út, sum talað er við Esaiasi profeti, ið sigur:

2

Matteus 12:18 Matteus

„Hygg tænari Mín, sum Eg havi útvalt, elskaði Mín, sum sál Mín hevur tokka til! Eg skal lata Anda Mín koma yvir Hann, og Hann skal kunngera heidningunum rætt.

2

Matteus 12:19 Matteus

Hann skal ikki træta og ikki rópa, og eingin skal hoyra mál Hansara á gøtunum.

2

Matteus 12:20 Matteus

Hann skal ikki sora hitt brotna rørið og ikki sløkkja hitt rúkandi skarið, inntil Hann hevur ført rættin fram til sigur.

2

Matteus 12:21 Matteus

Til navn Hansara skulu heidningarnir seta vón sína.“

2

Matteus 12:22 Matteus

Nú varð ein, ið settur var av illum anda, og sum var blindur og stummur, leiddur til Hansara; og Hann grøddi hann, so hin stummi talaði og sá.

2

Matteus 12:23 Matteus

Tá stóð alt fólkið ovfarið og segði: „Man tað vera so, at hetta er Dávidssonurin?“

2

Matteus 12:24 Matteus

Men táið Fariseararnir hoyrdu hetta, søgdu teir: „Tað er bert við Be’elzebul, høvdinga hinna illu anda, hesin rekur út illar andar!“

2

Men Jesus, sum visti, hvat teir hugsaðu, segði við teir: „Hvørt ríki, sum kemur í stríð við seg sjálvt, legst í oyði, og eingin býur, sum kemur í stríð við seg sjálvan, verður standandi, einki hús heldur.

2

Matteus 12:26 Matteus

Um nú Satan rekur út Satan, er hann komin í stríð við seg sjálvan; hvussu verður ríki hansara tá standandi!

2

Matteus 12:27 Matteus

Reki Eg nú út hinar illu andar við Be’elzebul, við hvørjum reka tá synir tykkara teir út? Teir skulu tí vera dómarar tykkara.

2

Matteus 12:28 Matteus

Men reki Eg út hinar illu andar við Anda Guds, er jú ríki Guds komið til tykkara.

2

Matteus 12:29 Matteus

Ella hvussu kann nakar fara inn í hús hins sterka og ræna tað, sum hann eigur, uttan hann fyrst bindur hin sterka! Tá kann hann ræna hús hansara.

2

Matteus 12:30 Matteus

Tann, ið ikki er við Mær, er ímóti Mær; og tann, ið ikki savnar við Mær, skilir sundur.

2

Matteus 12:31 Matteus

Tí sigi Eg tykkum: Øll synd og spottan skal verða menniskjum fyrigivin; men spottan móti Andanum skal ikki verða fyrigivin.

2

Matteus 12:32 Matteus

Og um onkur talar orð móti Menniskjasyninum – tað skal verða honum fyrigivið; men tann, ið talar móti Heilaga Andanum, honum skal tað ikki verða fyrigivið, hvørki í hesi tíð ella í hini komandi.

2

Matteus 12:33 Matteus

Latið annaðhvørt træið vera gott og ávøkst tess góðan, ella latið træið vera ringt og ávøkst tess ringan! Tí av ávøkstinum kennist træið.

2

Matteus 12:34 Matteus

Ormaavkom! Hvussu kunnu tit tala gott, tit, sum eru óndir! Tí muðurin talar tað, sum hjartað er ov fult av.

2

Matteus 12:35 Matteus

Gott menniskja ber fram gott av hinum góða, ið tað hevur til, og ringt menniskja ber fram ónt av hinum ónda, ið tað hevur til.

2

Matteus 12:36 Matteus

Men Eg sigi tykkum, at menniskjuni skulu dómsdagin svara fyri hvørt tómt orð, tey tala.

2

Matteus 12:37 Matteus

Tí eftir orðum tínum skalt tú verða dømdur rættvísur, og eftir orðum tínum skalt tú verða dømdur sekur.“

2

Matteus 12:38 Matteus

Tá tóku nakrir av hinum skriftlærdu og Farisearunum til orða og søgdu við Hann: „Meistari! Okkum hevði dámt at sæð tekin frá Tær.“

2

Versir