at gera sjálvmorð

Markus 12:20 Markus

Nú vóru sjey brøður. Hin fyrsti tók sær konu og læt ikki avkom eftir seg, táið hann doyði.

2

Markus 12:21 Markus

So tók hin næsti hana, og doyði uttan at lata avkom eftir seg. Somuleiðis hin triði –

2

Markus 12:22 Markus

og allir sjey – teir lótu ikki avkom eftir seg. Seinast av teimum øllum doyði konan við.

2

Markus 12:23 Markus

Í uppreisnini, táið tey rísa upp, hvør teirra skal tá hava hana til konu? Teir hava jú allir sjey havt hana til konu.“

2

Markus 12:24 Markus

Jesus svaraði teimum: „Er tað ikki tí, tit villast – tí tit kenna ikki skriftirnar, ei heldur mátt Guds!

2

Markus 12:25 Markus

Tí táið tey rísa upp frá hinum deyðu, hvørki taka tey til ekta ella verða givin til ekta; nei, tey eru sum einglar í Himli.

2

Markus 12:26 Markus

Men um hini deyðu, at tey rísa upp, hava tit tá ikki lisið í Mósebók, har sum talast um tornarunnin, hvussu Gud talaði til hansara og segði: „Eg eri Gud Ábrahams, Gud Ísaks og Gud Jákups“?

2

Markus 12:27 Markus

– Hann er ikki Gud hinna deyðu, men hinna livandi! Tit villast stórliga.“

2

Markus 12:28 Markus

Tá kom ein av hinum skriftlærdu til Hansara; hann hevði hoyrt orðaskifti teirra og skilt, at Hann svaraði teimum væl. Hann spurdi Hann: „Hvørt boð er hitt fyrsta av øllum?“

2

Markus 12:29 Markus

Jesus svaraði: „Hitt fyrsta er hetta: „Hoyr, Ísrael! Harrin Gud okkara, Harrin er Ein.

2

Markus 12:30 Markus

Og tú skalt elska Harran Gud tín av øllum hjarta tínum, av allari sál tíni, av øllum huga tínum og av allari styrki tíni.“

2

Markus 12:31 Markus

Annað er hetta: „Tú skalt elska næsta tín sum teg sjálvan.“ Størri enn hesi er einki annað boð.“

2

Markus 12:32 Markus

Tá svaraði hin skriftlærdi Honum: „Rætt, Meistari! Tað er satt, Tú sigur, at Hann er ein, og at eingin annar er enn Hann.

2

Markus 12:33 Markus

Og at elska Hann av øllum hjarta sínum, av øllum viti sínum og av allari styrki síni, og at elska næsta sín sum seg sjálvan – tað er meiri enn øll brennioffur og sláturoffur.“

2

Markus 12:34 Markus

Táið nú Jesus sá, at hann svaraði vitiga, segði Hann við hann: „Tú ert ikki langt frá ríki Guds!“ – Og eingin vágaði sær meir at seta Honum spurningar.

2

Markus 12:35 Markus

Meðan Jesus lærdi í templinum, tók Hann til orða og segði: „Hvussu fáa hinir skriftlærdu sagt, at Kristus er sonur Dávid?

2

Markus 12:36 Markus

Dávid sjálvur hevur jú sagt í Heilaga Andanum: „Harrin segði við Harra mín: „Set Teg við høgru hond Mína, inntil Eg fái lagt fíggindar Tínar fótum Tínum til skammul!““

2

Markus 12:37 Markus

Dávid sjálvur kallar Hann Harra; hvussu kann Hann tá vera sonur hansara!“ – Og hini stóru fjøld dámdi væl at hoyra Hann.

2

Markus 12:38 Markus

Hann segði nú, meðan Hann lærdi tey: „Varðið tykkum fyri hinum skriftlærdu, sum fegnir vilja ganga í síðum klæðum og verða heilsaðir á torgunum,

2

Markus 12:39 Markus

og gjarna vilja sita fremstir í sýnagogunum og ovastir til borðs í veitslunum –

2

Markus 12:40 Markus

sum eta upp húsini hjá einkjum og á kvamsvís halda langar bønir! – Hesir skulu fáa tess harðari dóm!“

2

Markus 12:41 Markus

Hann setti Seg nú beint yvir av tempulkistuni og hugdi at, hvussu fólkið legði pening í kistuna. Mong rík løgdu nógv.

2

Markus 12:42 Markus

Men ein fátæk einkja kom og legði tveir smápeningar, tilsamans eitt oyra.

2

Markus 12:43 Markus

Tá kallaði Hann lærisveinar Sínar til Sín og segði við teir: „Sanniliga, sigi Eg tykkum: Henda fátæka einkja hevur lagt meir enn øll hini, sum løgdu í kistuna.

2

Markus 12:44 Markus

Tí tey løgdu øll av yvirflóð síni; men hon legði av armóð síni alt, ið hon hevði, alla ogn sína.“

2

Markus 13:1 Markus

Táið Hann nú fór út úr templinum, segði ein av lærisveinum Hansara við Hann: „Meistari! Hygg, hetta eru steinar, og hetta eru bygningar!“

2

Markus 13:2 Markus

Jesus svaraði honum: „Sært tú hesar stóru bygningar! Ikki skal steinur verða eftir á steini, sum ikki skal brótast niður.“

2

Markus 13:3 Markus

Táið Hann so sat á Oljufjallinum, beint yvir av templinum, spurdu Pætur, Jákup, Jóhannes og Andrias Hann einsæri:

2

Markus 13:4 Markus

„Sig okkum: Nær fer hetta at henda, og hvat er tekinið, táið alt hetta fer at ganga út?“

2

Markus 13:5 Markus

Tá tók Jesus til orða og segði við teir: „Síggið til, at eingin villleiðir tykkum!

2

Markus 13:6 Markus

Mangir skulu koma í navni Mínum og siga: „Tað eri eg!“ Og teir skulu villleiða mong.

2

Markus 13:7 Markus

Men táið tit hoyra um hernaðir og frætta hernaðatíðindi, tá latið tykkum ikki ræða! Tí so má verða, men endin er ikki enn.

2

Markus 13:8 Markus

Tí tjóð skal reisast móti tjóð, og ríki móti ríki, og jarðskjálvti skal vera víða hvar; hungur skal vera, og ófriður. Hetta eru hinir fyrstu verkirnir.

2

Men ansið eftir tykkum sjálvum! Tey skulu geva tykkum upp til dómstólarnar, og tit skulu verða húðflongdir í sýnagogunum og førdir fyri landshøvdingar og kongar fyri Mína skuld, teimum til vitnisburð.

2

Markus 13:10 Markus

Og evangeliið má fyrst verða prædikað fyri øllum fólkasløgum.

2

Markus 13:11 Markus

Táið tey nú leiða tykkum fram og geva tykkum upp, stúrið tá ikki frammanundan fyri, hvat tit skulu tala! Tað, sum tykkum verður givið í somu stund, skulu tit tala; tað eru jú ikki tit, ið tala, men Heilagi Andin.

2

Markus 13:12 Markus

Bróðir skal geva upp bróður til deyða, og faðir barn sítt; og børn skulu reisa seg móti foreldrum og volda deyða teirra.

2

Markus 13:13 Markus

Tit skulu verða hataðir av øllum fyri navns Míns skuld; men tann, ið heldur út líka til endan, skal verða frelstur.

2

Markus 13:14 Markus

Men táið tit síggja viðurstygd oyðingarinnar standa, har hon ikki átti at staðið – tann, ið lesur tað, gevi tí gætur! – skulu tey, sum í Judea eru, flýggja í fjøllini;

2

Markus 13:15 Markus

tann, ið á takinum er, má ikki fara niður aftur ella fara inn eftir nøkrum úr húsi sínum;

2

Markus 13:16 Markus

og tann, ið úti á markini er, má ikki venda aftur eftir klæðum sínum.

2

Markus 13:17 Markus

Men vei teimum, sum eru við barn og geva bróst á teimum døgum!

2

Markus 13:18 Markus

Biðið eftir, at tað skal ikki vera um veturin!

2

Markus 13:19 Markus

Tí á teimum døgum skal vera slík trongd, sum ikki hevur verið higartil, frá tí skapningurin varð til, sum Gud skapti, og sum heldur ikki skal koma.

2

Markus 13:20 Markus

Stytti Harrin ikki teir dagar, varð einki hold frelst; men fyri hinna útvaldu skuld, sum Hann hevur útvalt, hevur Hann stytt teir dagar.

2

Markus 13:21 Markus

Sigur tá onkur við tykkum: „Hyggið, her er Kristus!“ ella: „Hyggið, har!“ tá trúgvið tí ikki!

2

Markus 13:22 Markus

Tí lygikristar og lygiprofetar skulu standa fram og gera tekin og undur fyri at villleiða hini útvaldu – um tað var møguligt.

2

Markus 13:23 Markus

Men tit – varðið tykkum! Eg havi sagt tykkum alt frammanundan.

2

Markus 13:24 Markus

Á teimum døgum, eftir hesa trongd, skal sólin myrkna, og mánin ikki geva skin sítt;

2

Markus 13:25 Markus

stjørnurnar skulu falla niður av himli, og kreftir himmalsins vikast.

2