sivilisatión
212 versir um "sivilisatión"
Versir
Síða 4 av 5Orðtøkini 21:3 Orðtøkini
At gera rætt og skjal hevur meiri virði fyri HARRANUM enn offur.
Orðtøkini 21:4 Orðtøkini
Stolt eygu og hugmóðigt hjarta – lampa gudleysra er teimum til synd.
Orðtøkini 21:5 Orðtøkini
Tað, sum hin hugagóði hugsar um, leiðir bert til vinning, men alt bræði bert til tap.
Orðtøkini 21:6 Orðtøkini
Ríkidømi, sum verður vunnið við svikafullari tungu, er blástur, ið hvørvur í luftini, og tað leiðir til deyða.
Orðtøkini 21:7 Orðtøkini
Yvirgangsverk hinna gudleysu ríva tey sjálv burtur, aftur fyri at tey vildu ikki gera rætt.
Orðtøkini 21:8 Orðtøkini
Skuldartyngdur maður gongur sniðgøtur, men hin reini – beint fram er tað, ið hann ger.
Orðtøkini 21:9 Orðtøkini
Betri er at búgva í horni á takinum enn í húsi saman við klandrutari kvinnu.
Orðtøkini 21:10 Orðtøkini
Sál hins gudleysa hevur hug til ilt; næsti hansara finnur onga miskunn hjá honum.
Orðtøkini 21:11 Orðtøkini
Táið spottarin verður revsaður, verður hin fávitskuti vísur; og verður hin vísi lærdur, tekur hann við kunnskapi.
Orðtøkini 21:12 Orðtøkini
Hin rættvísi hevur eyguni eftir húsi hins gudleysa; hann stoytir gudleysum í vanlukku.
Orðtøkini 21:13 Orðtøkini
Tann, ið letur aftur oyrað fyri rópum hins fátæka, hann skal sjálvur rópa, men einki svar fáa.
Orðtøkini 21:14 Orðtøkini
Gáva í loyndum stillar vreiði, og mutur í barmin blíðkar, ið hvussu illur ein er.
Orðtøkini 21:15 Orðtøkini
Tað er hinum rættvísa gleði, at rætturin hevur framgongd, men tað er teimum ræðsla, sum gera órætt.
Orðtøkini 21:16 Orðtøkini
Tað menniskja, ið villist burtur av klókskaparleið, skal skjótt hvíla millum deydningarnar.
Orðtøkini 21:17 Orðtøkini
Fátækur verður tann, ið elskar glaðar dagar; tann, ið elskar vín og olju, verður ikki ríkur.
Orðtøkini 21:18 Orðtøkini
Hin gudleysi verður givin sum loysigjald fyri hin rættvísa, og svikarin kemur í staðin fyri hini sannhjartaðu.
Orðtøkini 21:19 Orðtøkini
Betri er at búgva í oyðilandi enn hjá klandrutari og illsintari kvinnu.
Orðtøkini 21:20 Orðtøkini
Dýrabarir skattir og olja eru í húsi hins vísa, men dárin ger enda á tí.
Orðtøkini 21:21 Orðtøkini
Tann, ið stevnir eftir rættvísi og miskunn, skal finna lív, rættvísi og heiður.
Orðtøkini 21:22 Orðtøkini
Hin vísi tekur bý kappanna og rívur niður borgina, ið hann leit á.
Orðtøkini 21:23 Orðtøkini
Tann, ið varðar munn sín og tungu sína, varðar lív sítt frá trongdum.
Orðtøkini 21:24 Orðtøkini
Tann, ið hugmóðigur og uppblástur er, verður kallaður spottari; hann heldur fram í óstýriligum hugmóði.
Orðtøkini 21:25 Orðtøkini
Tráan letingans ger enda á honum; tí hendur hansara vilja einki gera.
Orðtøkini 21:26 Orðtøkini
Allan dagin tráar og tráar hann, men hin rættvísi gevur og sparir ikki.
Orðtøkini 21:27 Orðtøkini
Offur gudleysra er andstygd – og enn meiri, táið tey bera tað fram við illum í huga!
Orðtøkini 21:28 Orðtøkini
Lygivitni skal ganga til grundar, men maður, sum lurtar eftir, honum skal altíð bera til at tala.
Orðtøkini 21:29 Orðtøkini
Gudleysur maður er frekur í atburði, men hin sannhjartaði gongur leið sína beint fram.
Orðtøkini 21:30 Orðtøkini
Móti HARRANUM er vísdómur einki, vit einki og ráð einki.
Orðtøkini 21:31 Orðtøkini
Hesturin verður gjørdur til reiðar til orrustudagin, men sigurin kemur frá HARRANUM.
Esaias 45:1 Esaias
So sigur HARRIN við salvaða Sín, við Kýrus, sum Eg haldi í høgru hond á, til at leggja tjóðirnar til jarðar fyri ásjón hansara og loysa beltið av lendum konga, til at lata honum dyr upp, so eingi portur skulu vera stongd:
Esaias 45:2 Esaias
Eg skal sjálvur ganga undan tær, og heyggjar skal Eg javna; koparportur skal Eg bróta, og jarnsláir skal Eg høgga sundur.
Esaias 45:3 Esaias
Eg skal geva tær skattir, ið eru fjaldir í myrkri, og ríkidømi, ið er hult á loyniligum støðum – so tú kanst sanna, at tað eri Eg, HARRIN, sum hevur kallað teg við navni – Eg, Gud Ísraels.
Esaias 45:4 Esaias
Fyri Jákups, tænara Míns, skuld, og fyri Ísraels, útvalda Míns, skuld, kallaði Eg teg við navni, gav tær heiðursnavn, tóat tú kendi Meg ikki.
Esaias 45:5 Esaias
Eg eri HARRIN, og eingin annar, eingin annar Gud er enn Eg; Eg vápnaði teg, tóat tú kendi Meg ikki –
Esaias 45:6 Esaias
so tey bæði í eystri og í vestri skulu sanna, at eingin annar er enn Eg; Eg eri HARRIN, og eingin annar,
Esaias 45:7 Esaias
Eg, sum eri upphav ljósins og skapari myrkursins, Eg, sum gevi lukku og skapi vanlukku – Eg, HARRIN, eri tann, ið ger alt hetta.
Esaias 45:8 Esaias
Dryppið, tit himlar, omanífrá, og rættferð streymi niður úr skýggjunum! Jørðin opnist og lati spretta fram frelsu og hartil rættvísi vaksa upp! Eg, HARRIN, skapi hetta.
Esaias 45:9 Esaias
Vei honum, ið trætir við skapara sín – pottabrot millum hini pottabrotini av jørð! Kann leirið siga við leirmyndaran: „Hvat kanst tú gera!“ Og kann verk títt siga um teg: „Hann hevur ongar hendur!“
Esaias 45:10 Esaias
Vei honum, ið sigur við faðir sín: „Hvørji børn kanst tú fáa!“ og við konuna: „Hvørji børn kanst tú eiga!“
Esaias 45:11 Esaias
So sigur HARRIN, hin heilagi í Ísrael, Hann, sum skapti tað: Spyrjið Meg um tað, ið kemur! Latið Meg hava umsorgan fyri børnum Mínum og fyri handaverki Mínum!
Esaias 45:12 Esaias
Eg havi gjørt jørðina, og menniskjuni á henni havi Eg skapt; hendur Mínar eru tað, ið hava tant út himmalin, og allan her hansara havi Eg kallað fram.
Esaias 45:13 Esaias
Eg havi vakt hann* upp í rættferð, og allar vegir hansara skal Eg javna; hann skal byggja upp bý Mín og leysgeva fólk Mítt, sum burt er flutt, ikki fyri løn og ikki fyri gávu – sigur HARRIN Gud herskaranna.
Esaias 45:14 Esaias
So sigur HARRIN: Góðs Egyptalands og vinningur Etiopia, og Sabearar, hinir hávaksnu menn, skulu koma til tín og hoyra tær til; teir skulu fylgja tær, í leinkjum skulu teir ganga; og fyri tær skulu teir kasta seg niður, teg skulu teir bøna: „Bert hjá tær er Gud, og eingin annar er, eingin annar Gud!“
Esaias 45:15 Esaias
– Sanniliga, Tú ert Gud, sum fjalir Seg, Tú Gud Ísraels, Tú frelsari!
Esaias 45:16 Esaias
Teir verða allir til spott og til skammar, allir noyðast teir at ganga har við vanæru, avgudasmiðirnir!
Esaias 45:17 Esaias
Ísrael verður frelst í HARRANUM við ævigari frelsu; í allar ævir skulu tit ikki verða til spott og til skammar.
Esaias 45:18 Esaias
Tí so sigur HARRIN, sum skapti himmalin, Hann, sum er Gud, Hann, sum virkaði jørðina og gjørdi hana, Hann, sum grundfesti hana – ikki til at liggja í oyði skapti Hann hana, nei, til bústað hjá fólki virkaði Hann hana: Eg eri HARRIN, og eingin annar!
Esaias 45:19 Esaias
Ikki í loyndum havi Eg talað, ikki á staði í myrkum landi; Eg havi ikki sagt við ætt Jákups: „Søkið Meg til einkis!“ – Eg, HARRIN, tali rættvísi, kunngeri tað, ið rætt er.
Esaias 45:20 Esaias
Savnið tykkum og komið, stígið fram øll somul, tit, sum undansloppin eru av tjóðunum! Teir vita einki, teir, ið bera træmyndir sínar og biðja til gud, ið ikki er mentur at frelsa.
Esaias 45:21 Esaias
Kunngerið og sigið frá! Ja, ráðføri teir seg hvør við annan! Hvør hevur boðað hetta frá fornum tíðum, kunngjørt tað langt síðani! Man tað ikki vera Eg, HARRIN! Og eingin annar Gud er enn Eg, eingin rættvísur og frelsandi Gud er uttan Eg.