Lukas

Men táið hasin sonur tín kom, sum hevur etið upp góðs títt við skøkjum, drapst tú gøðingarkálvin fyri honum!“

2

Tá segði hann við hann: „Barn! Tú ert altíð hjá mær, og alt mítt er títt;

2

men nú áttu vit at verið fró og glað; tí hesin bróðir tín var deyður og er vorðin livandi, var mistur og er funnin.““

2

Tann, ið roynir at bjarga lívi sínum, skal missa tað, og tann, ið missir tað, skal bjarga tí.

2

Hina fyrru bókina skrivaði eg, Teofilus, um alt tað, sum Jesus fór undir at gera og læra,

2

Lukas, læknin, hin elskaði, og Demas lata heilsa tykkum.

2

Eingin er hjá mær uttan Lukas. Tak Markus og hav hann við tær! Hann er mær til góða hjálp í tænastuni.

2

somuleiðis Markus, Aristarkus, Demas, Lukas – ið gera sama verk sum eg.

2